Toggle navigation
عنوان:
ملاک تفکیک توافق نسبت به خسارت عدم انجام به موقع تعهد و خسارت تأخیر تأدیه
پیام:
توافقات طرفین در مورد ضمانت اجرای عدم پرداخت وجه تحت عنوان وجه التزام موضوع ماده 230 قانون مدنی مورد پذیرش نیست و در این باره طرفین نمی توانند به چیزی بیشتر از خسارت تأخیر تأدیه مقرر در ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی توافق نمایند.
مستندات:
شماره دادنامه قطعی :
9209970220600005
تاریخ دادنامه قطعی :
1392/01/18
گروه رأی
:
حقوقی
آراء منتخب پرونده:
دادگاه تجدیدنظر استان
دادگاه بدوی
مشخصات
متن
نتیجه تحلیلی
کلید واژه ها
نمایه
قوانین مرتبط
گردش پرونده
دادگاه بدوی-حقوقی
1392/01/18
دادگاه تجدیدنظر استان-حقوقی
شعبه 6 دادگاه تجدید نظر استان تهران
نقد رأی
نام
*
:
رایانامه
*
:
توضیح:
کدتصویری:
تعدادموافق: 0 ـ
تعدادمخالف: 0
نقدهای شما