عنوان: ملاک تفکیک توافق نسبت به خسارت عدم انجام به موقع تعهد و خسارت تأخیر تأدیه

پیام: توافقات طرفین در مورد ضمانت اجرای عدم پرداخت وجه تحت عنوان وجه التزام موضوع ماده 230 قانون مدنی مورد پذیرش نیست و در این باره طرفین نمی توانند به چیزی بیشتر از خسارت تأخیر تأدیه مقرر در ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی توافق نمایند.
مستندات:
شماره دادنامه قطعی :
9209970220600005
تاریخ دادنامه قطعی :
1392/01/18
گروه رأی:
حقوقی
آراء منتخب پرونده:

نقد رأی

تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0

نقدهای شما