عنوان: 1- استرداد وجوه پرداختی2- تصمیم دادگاه در فرض عدم پذیرش دعوی در ماهیت3- اماره مدیونیت

پیام: 1- در مواردی که فردی وجهی را به دیگری می پردازد، اصل بر عدم تبرع است و می تواند آن را استرداد کند مگر آنکه طرف مقابل اثبات کند این پرداخت مبتنی بر قرض یا جهت دیگری بوده است. 2- صدور "حکم به رد دعوی" صحیح نبوده و موجب اختلاط میان قرار و حکم است. بنابراین در مقام صدور حکم در ماهیت، دردعاوی مالی حکم بر بی حقی، و دردعاوی غیر مالی، حکم بطلان دعوی صحیح است. 3- صدور سند تجاری اماره بر مدیونیت صادرکننده آن است. بنابراین صادرکننده چک، نمی تواند با ادعای اینکه وجه چک را به عنوان قرض به دارنده اعطا کرده است، استرداد آن را مطالبه کند.
مستندات:
شماره دادنامه قطعی :
9509970220700112
تاریخ دادنامه قطعی :
1395/02/27
گروه رأی:
حقوقی
آراء منتخب پرونده:


دادگاه بدوی-حقوقی

دادگاه بدوی-حقوقی
1395/02/27

دادگاه تجدیدنظر استان-حقوقی

شعبه 7 دادگاه تجدید نظر استان تهران

نقد رأی
تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0

نقدهای شما