عنوان: مطالبه خسارات مازاد بر دیه- احراز سبب ابتلاء به بیماری هپاتیت C

پیام: 1- دیه، ناظر به صدمات بدنی بوده و بدل از عضو فائت یا نقص عضو ناقص است. بنابراین مقررات دیه منافاتی با جبران خسارات مالی وارد به زیاندیده از جمله هزینه های درمانی نداشته و قواعد فقهی "لاضرر" و "تسبیب"، "نفی عسر و حرج" و "اتلاف" لزوم جبران سایر خسارات را توجیه می کند. بنابراین حکم به پرداخت هزینه های متعارف درمان، علاوه بر پرداخت ارش صدمات جسمانی فاقد اشکال شرعی و قانونی است. 2- طریق متعارف انتقال بیماری هپاتیتC، تزریق خون و فرآورده های خونی است و انتقال ویروس از طریق سایر روشها محل تردید است. بنابراین درصورتیکه در استفاده بیمار از فرآورده های خونی تردیدی وجود نداشته باشد، وجود رابطه سببیت میان انتقال خون و ابتلای بیمار به ویروس فوق مفروض است؛ مگرآنکه دلیل ومدرکی که مثبت تحقق روش دیگر انتقال ویروس و مؤید عدم وجود عیب در فرآورده های خونی باشد اقامه شود.
مستندات:
شماره دادنامه قطعی :
9409970221201109
تاریخ دادنامه قطعی :
1394/08/20
گروه رأی:
حقوقی
آراء منتخب پرونده:


دادگاه بدوی-حقوقی
1394/08/20

دادگاه تجدیدنظر استان-حقوقی

شعبه 12 دادگاه تجدید نظر استان تهران

نقد رأی
تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0

نقدهای شما