رأی خلاصه جریان پرونده

آقای الف. به اتهام کلاهبرداری تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره 100048- 03/02/91 شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی ... و مستنداً به ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری و ماده 47 قانون مجازات اسلامی غیاباً به مجازات تحمل دو سال حبس و پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مأخوذه از شکات و ردّ مال شکات محکوم گردیده است و رأی صادره به موجب دادنامه شماره 257- 19/04/92 صادر شده از همان شعبه 101 دادگاه بدوی (در مقام رسیدگی به واخواهی محکوم علیه) ردّ شده و رأی نخست تأیید و قطعیت یافته است و درخواست قبلی وی مبنی بر تجویز اعاده دادرسی طبق دادنامه شماره 93/248- 04/03/93 صادره از شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ردّ شده است. وکیل محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که: 1- موکل قربانی عمل برادرش شده است که در سال 1384 جهت بازی کردن در رشته والیبال شناسنامه موکل را بدون رضایت ایشان گرفته و در تیم والیبال شرکت و مدال هایی نیز با همین نام کسب نموده است و بالاخره با شکایت موکل به خاطر استفاده از شناسنامه غیر محکوم شده است و موکل المثنی گرفته است. تا این که با نام موکل اقدام به ثبت شرکت م. کرده است و اکنون فراری است و موکل به جای وی در زندان اوین است. 2- مدارک ضمیمه مؤید آن است که موکل هیچ گاه شرکتی نداشته و مجرد می باشد و م.. (برادر) با استفاده از شناسنامه وی اقدام به ثبت شرکت و ازدواج با خانم زیبایی نموده و اقرار صریح برادرش و اقرار ضمنی وی در دادسرای .. و تطبیق آثار انگشت متهم اصلی کاملاً تأیید می کند که م. متهم پرونده است ولی او آزاد و رهاست و به خاطر گناه وی شخص بی گناهی در زندان به سر می برد و از طرفی دو همسر خود را با دو شناسنامه متفاوت عقد می نماید، لذا مستنداً به بند 4 و 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است و پرونده در مورخ 12/07/93 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

نظر به این که طبق حکم قطعی شماره 9309971111300311 مورخ 31/03/93 صادر شده از شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی ... که بر اساس شکایت آقای الف. علیه برادرش م. دایر به استفاده از شناسنامه وی و مستنداً به پاسخ استعلام از اداره ثبت احوال و استشهادیه محلی و اقرار صریح متهم صادر شده و به موجب آن متهم مذکور به تحمل یک سال حبس محکوم شده و این حکم که قطعیت یافته به عنوان دلیل جدید جهت تجویز اعاده دادرسی ارائه و ضمیمه پرونده شده است و بر بی گناهی آقای الف. در پرونده کلاسه 8909982882301557 دلالت داشته و حاکی از جعلی بودن مستند حکم در دادنامه شماره 100048- 03/02/91 نسبت به الف. می باشد و با توجه به مراتب یاد شده درخواست نامبرده مبنی بر تجویز اعاده دادسی نسبت به دادنامه غیابی مذکور (که در مقام رسیدگی به واخواهی وی تأیید و قطعی شده است) موجّه و مشمول بند 4 و 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری می باشد، با استناد به ماده 274 قانون آیین دادرسی موصوف، ضمن تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 257- 19/04/92 صادر شده از شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی دادگستری شهرستان .. (که متضمن رد واخواهی محکوم علیه نسبت به دادنامه شماره 100048- 03/02/91 و تأیید این دادنامه است) پرونده را جهت رسیدگی مجدد به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می نماید.
مستشار شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
اعتماد ـ قرشی