رأی خلاصه جریان پرونده
خلاصه جریان پرونده: شعبه *درخصوص دعوای اقای م. ع. م. به طرفیت سازمان *و چند نفر از اشخاص حقیقی به خواسته اثبات مالکیت نسبت به یک قطعه زمین به مساحت ۵۰۸۹ مترمربع از اراضی روستای *به موجب دادنامه شماره ۹۱۵ ۹۴/۱۱/۱۸ به استناد بند ۱ ماده ۴۵ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر …. مصوب ۹۴/۲/۱ که به موجب ان تبصره ۱ ماده ۹ قانون افزایش بهره وری بخش *ی و منابع طبیعی اصلاح گردیده و مدت مذکوردران تبصره از یک سال به پنج سال افزایش یافته؛ قرارعدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت هیات موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۶ قانون جنگلها و مراتع ( بدون تعیین شهرستان محل استقرار هیات ) صادر و پرونده را برای تشخیص صلاحیت به دیوان عالی کشور ارسال نموده که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع گردیده است. عضوممیز – ج. ا.
هیات شعبه درتاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق و مشاوره ، چنین رای می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
رای – نظر به اینکه دردعاوی حقوقی به حکم مقرر درماده ۲۶ قانون ایین دادرسی …. درامور مدنی مناط صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است.و درزمان تقدیم دادخواست خواهان ( ۹۴/۳/۱۲ ) طبق تبصره ۱ ماده ۹ قانون افزایش بهره وری بخش *ی ومنابع طبیعی ، دادگاه صالح برای رسیدگی به دعوی بوده واصلاح ان تبصره و افزایش مدت مذکور در ان از یک سال به پنج سال طبق بند ۱ ماده ۴۵ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر …. مصوب ۱۳۹۴/۲/۱ ( انتشار یافته در روزنامه رسمی مورخ ۱۳۹۴/۲/۳۰ ) قطع نظر از عطف به ما سبق نشدن قانون و این که با لحاظ مقررات ماده ۴ قانون مدنی نسبت به دعاوی که مقدم بر لازم الاجرا شدن ان قانون اقامه گردیده از حیث صلاحیت مرجع رسیدگی اثر ندارد. و صلاحیت ایجاد شده برای دادگاه را از بین نمی برد؛ اصولا ناظر به صلاحیت هیات موضوع قانون تعیین تکلیف اراضی اختلاف برای رسیدگی به اعتراض نسبت به تشخیص منابع ملی و منصرف از دعوی اثبات مالکیت است. بنابر این قرارعدم صلاحیت ذاتی مورد اشاره در فوق با قانون انطباق ندارد. و شایسته تایید نیست؛ مستندا به ماده ۲۸ قانون ایین دادرسی …. در امورمدنی نقض و پرونده برای رسیدگی به دادگاه اعاده می گردد.
شعبه *
ج. ا. – رییس ح. ق. مستشار
