رأی خلاصه جریان پرونده

به دلالت پرونده محاکماتی سازمان *و امور خیریه شهرستان *دادخواستی به طرفیت اقای ش. ب. فرزند ز. به خواسته اثبات وقفیت ( احراز وقفیت نسبت به یک قطعه زمین به مساحت تقریبی ۱۲۰۰ متر مربع واقع در *با احتساب کلیه خسارات دادرسی ) مقوم به ۲۱/۰۰۰/۰۰۰ ریال ارزش منطقه ای ملک۷۲/۰۰۰/۰۰۰ ریال تقدیم نموده و در توضیح ان عنوان داشته است: برابر مدلول استشهادیه محلی و نامه هییت امنای *یک قطعه زمین به مساحت تقریبی ۱۲۰۰ مترمربع واقع در روستای موصوف از قدیم الایام اشتهار به وقف داشته و واقف مرحوم ن. ب. بوده و همه ساله از محل استفاده این ملک ، یک راس گوسفند در ایام تاسوعا و عاشورای حسینی ذبح و به واسطه اینکه برای سیدالشهدا بوده اطعام داده می شد و بدین صورت عمل به وقف نیز می گردید. خوانده با تصرف ملک در صدد تغییر کاربری و احداث اعیانی بوده که با توجه به حساسیت مذهبی مردم روستا و اقدامات خوانده ، دعوی حاضر در جهت حفظ حقوق موقوفه و وقف مطرح گردید. اضافه بر اینکه قرارهای معاینه ، تحقیقات محلی و کارشناسی برابر مواد۲۴۸ ۲۴۹ ۲۵۷ قانون ایین دادرسی مدنی مثبت این موضوع می باشد. پرونده به شعبه *ارجاع و متعاقب تشکیل جلسه دادرسی مورخ ۱۴۰۰/۱۰/۱۸ دادگاه قرار تحقیقات محلی صادر گردیده و در تاریخ ۱۴۰۰/۲/۷ قرار تحقیق و معاینه محلی به اجرا درامده است. پس از ترسیم وضعیت ملک مورد ادعا از گواهان طرفین استماع گواهی صورت گرفته که احدی از انان به نام س. ا. م. اظهار داشته ملک مورد ادعایی وقفی نمی باشد. و شنیدم حدود ۷۰سال ملک در تصرف خوانده بوده است. اقای ش. ب. نیز عنوان داشته که ملک موضوع دعوی وقف نمی باشد. و همچنین اقای حاج ش. ب. نیزبر وقف نبودن ملک اذعان داشته است. و در نهایت اقای و. ب. نیز این ملک را از جمله اراضی موقوفه ندانسته و وجوه پرداختی به مسجد را نه از باب وقف بلکه از باب ارادت به ا. ح. ( ع ) بابت خرج می داد. در مقابل اقایان ع. خ. و ش. ع. و ن. ع. ف. و ا. ب. ملک موضوع دعوی از اراضی موقوفه عنوان داشته که وجوه حاصله از کشت و زرع ان به مسجد پرداخت می شد. در پی ان قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر که کارشناس طی نظریه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۲/۲۶ چنین اظهارنظر نموده است: با عنایت به موارد معنونه و حسب بررسی و معاینه محلی بعمل امده ملک مورد نظر قطعه زمینی است. با مشخصات و مختصات جغرافیایی ( ۴۰۲۹۲۷۱ و ۵۵۸۷۶۸ ) به مساحت ۱۳۲۷ مترمربع واقع در محدوده قانونی *و منطقه ای معروف به پی باغ که حدود اربعه ان شمالا با پایه فلزی و فنس به زمین ورثه مرحوم ا. ، شرقا با پایه فلزی و فنس به راه عمومی اسفالته ، جنوبا با پایه فلزی و فنس به راه عمومی و غربا با دیوار بلوکی به محوطه مسکونی در حال احداث اقای م. ع. محدود و متصل می گردد. سطح عرصه فاقد مستحدثات و شیب دار که جهت عمومی ان غربی است. و در قسمت شمال شرقی داخل زمین بخشی از سطح گرفتن ملک مورد نظر در داخل محدوده قانونی طرح هادی روستا زیرساخت های اب ، برق و راه دسترسی اسفالته در مجاورت ملک وجود ندارد. در نهایت دادگاه طی دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۲/۲۹ حکم بر اثبات وقفیت ۱۳۲۷ مترمربع زمین در *صادر گردیده که با تجدیدنظرخواهی اقای ش. ب. نسبت به دادنامه اخیرالذکر پرونده به شعبه *ارجاع و شعبه مرجوع الیه پس از استماع مجدد گواهی گواهان دال بر وقفیت ملک موضوع دعوی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و استوار نموده است. اقای ش. ب. با وکالت ا. ر. نسبت به دادنامه موصوف فرجام خواهی نموده و اظهار داشته با توجه به اوضاع و احوال حاکم بر موضوع و به خصوص گواهی گواهان و مبایعه نامه عادی مورخ ۱۳۹۹/۱/۲۰ و تصرف بیش از ۷۰ سال پدر فرجام خواسته جملگی گویای این واقعیت است. که ملک مورد ادعا وقفی نبوده و نقض و فسخ حکم صادره را درخواست کرده اند. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه هیات قضایی در تاریخ فوق تشکیل جلسه داده و با ملاحظه محتویات پرونده پس از قرائت گزارش عضو ممیز بشرح ذیل اظهار عقیده می نماید.:

رأی دادگاه بدوی

فرجام خواهی اقای ش. ب. فرزند ز. با وکالت اقای ا. ر. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۶/۱۲ صادره از شعبه *که متضمن حکم به اثبات وقفیت ۱۳۲۷ مترمربع از اراضی *وارد و ثابت بنظر نمی رسد؛ زیرا که شهادت شهود برای اثبات تصرف و وضع ید بعنوان وقفیت در رقبه مورد دعوی بی اشکال است. چه تصرف و وضع ید عملی است. که مشمول هیچ یک از عناوین عقود و ایقاعات و تعهدات نیست تا به شهادت شهود قابل اثبات نباشد. در مانحن فیه برابر استشهادیه محلی و مرقومه هیات امنای *( ع ) ملک متنازع فیه از قدیم اشتهار به وقف داشته و واقف ن. ب. بوده و همه ساله از محل استفاده از این ملک یک راس گوسفند در ایام تاسوعا و عاشورا ذبح و اطعام می شد. رو گرفت. استشهادیه که به امضا چندین نفر و دارای مهر شورای اسلامی و دهیاری می باشد. در ان امده قطعه زمین *مرحوم ن. م. در اختیار مرحوم م. ب. به عنوان داشت یار بوده و بعد از ان ۷۰ سال مرحوم ز. ب. داشت یار زمین بوده و در عرف محل همه اهالی این زمین را به عنوان وقفی اعلام و عواید حاصله توسط مرحوم ز. ب. در ایام تاسوعا و عاشورا تحویل امنای مسجد جهت صرف در پذیرایی عزاداران ا. ح. می شده است. و در نامه هیات امنای مسجد خطاب به سازمان *نیز همین مضمون درج شده است. مضافا اینکه جملگی گواهی گواهان در مرحله تجدیدنظرخواهی نیز موید وقفیت ملک موصوف است. علی هذا با عنایت بمراتب از انجا که وکیل فرجام خواه ایراد و اعتراض موجه و موثری که اساس و ارکان دادنامه فرجام خواسته را متزلزل نموده و مالا موجبات نقض و گسیختن ان را فراهم نماید. ، بعمل نیاورده و دادخواست فرجام خواهی از توجه به جهات و مبانی و دلایل منعکس در پرونده با هیچ یک از شقوق ماده ۳۷۱ قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ قابلیت تطبیق نداشته و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز اشکالی بر ان مترتب نیست لهذا ضمن رد فرجام خواهی ، توجها به ماده ۳۷۰ قانون مرقوم دادنامه فرجام خواسته تایید و ابرام می گردد. پرونده به دادگاه صادر کننده رای اعاده شود.

شعبه *

مستشار: ع. ح. عضو معاون: ا. م. م.