رأی شعبه دیوان عالی کشور
بسمه تعالی
متقاضی: اقای ح. د. ( محکوم علیه ) با وکالت خانم س. م. وکیل دادگستری
موضوع: اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره ۸۸۶ ۱۳۹۵/۸/۵ صادره از شعبه *
مرجع رسیدگی: شعبه *
هییت شعبه اقایان: ج. ا. ( رییس ) و ح. ق. ( عضو معاون )
خلاصه جریان پرونده:
۱ اقای ح. د. فرزند ب. به اتهام ارتکاب بزه فروش مال غیر حسب شکایت اقای ق. د. تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب *قرار گرفته و پس از احراز بزهکاری و مجرمیت وی و صدور کیفرخواست پرونده به شعبه *ارجاع شده و این شعبه به شرح دادنامه شماره ۳۴۲ ۱۳۹۳/۸/۲۶ با استناد به ماده ۱ قانون مجازات راجع به انتقال مال غیر مصوب ۱۳۰۸و با رعایت ماده ۱ قانون تشدید مجازات ارتشای و اختلاس و کلاهبرداری متهم را به تحمل دو سال حبس تعزیری و رد مال به شاکی و پرداخت مبلغ پانصد میلیون ریال جزای نقدی معادل وجهی که از فروش اراضی موضوع شکایت ( مطابق مبایعه نامه ۱۳۹۱/۴/۳ ) تحصیل نموده ، محکوم کرده است. استدلال دادگاه موصوف چنین است: با این وصف که شاکی و وکیل وی اعلام داشته اند: یک قطعه زمین که از مورث وی به صورت قهری به وی و سایر وراث انتقال یافته و وی نیز سهم الارث سایر ورثه جز سهم متهم را خریداری نموده اما متهم با ادعای این که زمین مذکور متعلق به اقایان د. می باشد. و وی ان را از اقای د. خریداری کرده و ان را به فرزند ش ح. فروخته ، اتهام وارده را انکار نموده و بیان داشته اراضی مورد نظر شاکی جزی ما ترک مورث ان ها نمی باشد. دادگاه نظربه محتویات پرونده به ویژه اسناد و مدارک پیوستی و نیز نظریه کارشناس بدوی و نیز نظریه هیات کارشناسان رسمی دادگستری و عدم وجود مدارکی دال بر: خرید اراضی مبحوث عنه از طرف متهم از اقای م. ا. د. علی فرض این که وی یعنی اقای د. در اراضی مذکور مالک میباشد. که با توجه به نظر کارشناسان وی مالکیتی در محل مذکور ندارد. دادگاه اتهام وی را محرز و عمل وی را با ماده ۱ قانون مجازات راجع به انتقال مال غیر مصوب ۱۳۰۸ و ماده یک قانون تشدید مجازات ارتشای و اختلاس و کلاهبرداری منطبق دانسته و او را به مجازات قانونی مقرر و رد مال بشرح مذکور در فوق محکوم کرده است. ۲ محکوم علیه از دادنامه فوق درخواست تجدیدنظر نموده و پرونده به شعبه *برای رسیدگی ارجاع شده و این شعبه به شرح دادنامه شماره ۵۱۶ ۱۳۹۳/۱۲/۶ ضمن رد تجدیدنظر خواهی ، حکم تجدیدنظر خواسته را عینا مورد تایید قرار داده است. ۳ محکوم علیه از حکم محکومیت خود از دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده که به شعبه ۳۴ برای رسیدگی ارجاع شده و این شعبه طبق دادنامه شماره ۱۹۳ ۱۳۹۴/۲/۲۳ با استدلال این که قطعه زمین فروخته شده از سوی محکوم علیه به فرزند ش در مالکیت مشاعی محکوم له و محکوم علیه بوده و محکوم علیه مبادرت به فروش ان بدون نظر گرفتن مالکیت مشاعی محکوم له به غیر نموده است. درحالی که مقدار مالکیت مشاعی محکوم له در قطعه زمین مزبور تعیین نشده زیرا معامله ملک موصوف نسبت به حصه وی ، از سوی محکوم علیه انتقال مال غیر تلقی می شود. ولی نسبت به سهم محکوم علیه نافذ و صحیح بوده و این امر در تعیین مجازات نقدی و رد مال به محکوم له موثر است. به لحاظ انطباق درخواست اعاده دادرسی با بند ۶ ماده ۲۷۲ قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار قبولی ان را صادر کرده و پرونده را به شعبه همعرض ( شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان *) ارجاع داده است. پرونده به شعبه *مذکور در فوق ارجاع شده و این دادگاه با تلقی این که اعاده دادرسی به استناد ماده ۴۷۷ قانون ایین دادرسی کیفری از سوی رییس محترم قوه قضاییه نسبت به حکم محکومیت محکوم علیه تجویز شده و با مدنظر قرار دادن مفاد دادنامه صادر شده از سوی شعبه *پس از ارجاع موضوع به هیات کارشناسی و تشکیل جلسه دادرسی و با استدلال این که شعبه *صرفا در مورد عدم تناسب مجازات با جرم ، اعاده دادرسی را تجویز نموده با تقلیل مجازات حبس مقرر به یکسال و رد مال به مبلغ پنجاه میلیون ریال و جزای نقدی معادل همان مبلغ دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاح مذکور مورد تایید قرار داده است. ۴ محکوم علیه فوق از دادنامه اخیر ( ۸۸۶ ۱۳۹۵/۸/۵ ) از دیوان عالی کشور درخواست پذیرش اعاده دادرسی نموده که پس از ثبت در دبیرخانه به این شعبه ارجاع شده است. نامبرده با وکالت خانم س. م. وکیل دادگستری در لایحه تقدیمی که هنگام شور خوانده می شود. چنین توضیح داده: ۱ دلایل جدید و اقاریر محکوم له مبنی بر: الف ) اشاعه پلاک ثبتی میان خرده مالک ( ب. د. مورث محکوم له و اینجانب ) و عمده سهامداران مشاعی ( اقایان د.ها ) ، ب ) ابتیاع مالکیت مشاعی اقایان دلاورها توسط اینجانب ( ح. د. ) ۲ عمل ( انتقال حصه ابتیاعی از دلاورها به ثالث فاقد وصف مجرمانه است ) و انتساب جرم فروش مال غیر ( حصه محکوم له ) به حقیر فاقد وجاهت و مستند شرعی و قانونی است.… دلالت بر ان دارد. که موضوع با بندهای ج ، چ ماده ۴۷۴ قانون ایین دادرسی کیفری منطبق بوده در خور پذیرش اعاده دادرسی است. عضو ممیزح. ق.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل شد پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده ، مشاوره نموده و به شرح زیر رای می دهد:
( ( رای ) )
نظر به اینکه دادنامه معترض عنه پس از تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره *از سوی این شعبه صادر گردیده و تلقی دادگاه از مرجع تجویز اعاده دادرسی مبنی بر اشتباه است.و با عنایت به اینکه به موجب ماده ۴۸۲ قانون ایین دادرسی کیفری نسبت به حکمی که پس از اعاده دادرسی صادر می شود. دیگر اعاده دادرسی از همان جهت پذیرفته نیست. بنابراین با توجه به اینکه جهت درخواست مستدعی اعاده دادرسی همان جهت قبلی است. مستندا به ماده مذکور قرار رد درخواست اقای ح. د. با وکالت وکیل فوق ( مبنی بر پذیرش اعاده دادرسی از دادنامه شماره *فوق ) صادر و اعلام می شود. النهایه چون دادگاه به جای محکومیت مستدعی اعاده دادرسی به رد عین مال او را به پرداخت پنجاه میلیون ریال در حق شاکی محکوم کرده و این قسمت از رای مبتنی بر اشتباه است. مقرر میدارد. نسخه ای از رای برای اقدام قانونی مقتضی به معاونت نظارت دیوان عالی کشور ارسال گردد.
شعبه *
رییس: ج. ا. عضو معاون : ح. ق.
