رأی خلاصه جریان پرونده

خلاصه جریان پرونده:
در تاریخ ۱۴۰۰/۸/۲۲ خانم ح. ج. و. با وکالت اقای م. س. ق. دادخواست طلاق بطرفیت همسرش اقای ا. ت. تقدیم و اظهار داشت که بتاریخ ۱۳۹۷/۹/۲۵ به عقد دائم یکدیگر درامده اند و حاصل این ازدواج یک فرزند مشترک دختر می باشد. با توجه به اینکه زوجه در دوران نامزدی با خوانده ( زوج ) باردار می شود. و سه ماه قبل از عقد این اتفاق افتاده است.و همین امر منجر به این می شود. که زوج انتساب فرزند به خود را منکر و موکله را اماج تهمت و افتراء توامان قرار دهند. به نحوی که زوج با اصرار خانواده خویش موکله را به عقد خود دراورده و پس از ازدواج با موکل بدرفتاری نموده و مانع حضور موکل در منزل شده و وی را با تعویض قفل درب از منزل اخراج و موکله تاکنون فرزند خود را در منزل پدر خویش و بدون دریافت اندکی هزینه و بدون توجه پدر و پذیرش مسئولیت توسط وی پرورش داده است. بدلیل عدم پرداخت نفقه محکوم شد و پس از اجراییه و حتی پس از پذیرش اعسار او تعیین اقساط محکوم به ( نفقه ) از پرداخت ان به نحو تقسیط هم استنکاف می نمایند. دعوی مطرح شده توسط زوج علیه زوجه با عنوان تمکین ، رد شده و توسط شعبه *تایید گردیده است. در پی شکایت کیفری زوجه باتهام توهین و تهمت در دادسرا ، زوج متعهد به حسن رفتار و رعایت ادب و احترام می گردد. و پرونده مربوط با انصراف زوجه از شکایت خود منتفی می شود. که در اثر تکرار رفتار سوی زوج ، مجددا طرح موضوع و شکایت می شود. که این بار به موجب حکم شعبه *محکوم و این رای توسط دادگاه تجدیدنظر تایید می شود. علی رغم محکومیت زوج و اجرای مجازات ، نامبرده رفتار سوی خود را ادامه داده و حتی با حضور محل کار موکله نامبرده را مجددا مورد تهمت و ایراد تهمت قرار داده و پدر زوجه را هدف توهین و مورد ضرب و جرح قرار می دهند و از این بابت هم محکوم می شود. و اخیرا نیز شکایتی علیه زوجه ( همسرش ) باتهام سقط جنین طرح کرده و موکله ( زوجه ) به پزشکی قانونی معرفی می شود. ولی اعلام می شود. که موضوع صحت ندارد. و اظهارات زوج واقعیت نداشته است.و علاوه بر این نسبت به همسرش اتهام رابطه نامشروع وارد کرده و رابطه نسبی خودش را با طفل نفی و به موکل اعلام داشته که فرزند از ان وی نمی باشد. که این امر مغایر با شیونات خانوادگی زوجه و مخالف حیثیت زوجه می باشد. با توجه به اینکه خوانده محترم با اعمال و رفتار خویش که از مصادیق بارز سوی معاشرت و سوی رفتار مستمر است ، از بندهای ۲٫۸ ، ۹ نکاحیه تخلف نموده و لذا تقاضای صدور حکم به طلاق با احراز تخلف زوج و اعمال وکالت زوجه در طلاق مورد استدعاست. پرونده بدوا به منظور ایجاد مصالحه به شورای حل اختلاف ارجاع می شود. که به جهت عدم توافق زوجین و ممکن نشدن برقراری صلح و سازش پرونده به دادگستری اعاده می گردد. زوج ( خوانده ) در لایحه دفاعیه ای که ارسال نموده است ، اظهار داشته که همسرش را دوست دارند و ایشان با طرح دعاوی مختلف سعی در جدایی دارند و می خواهد او را نابود کند. ایشان به تمکین محکوم شده است. ایشان ناشزه است.و لذا نفقه به او تعلق نمی گیرد وی هم اکنون نفقه معوقه ایشان را نیز پرداخت نموده ام و حکم جلب ارائه شده به جهت پرداخت نفقه باطل شده است.و لذا مشمول بند ۹ عقدنامه هم نیست. چه انکه خود زوجه در اختلاف خانوادگی شاکی بوده و بابت ترک انفاق محکوم شدم. لکن نفقه را پرداخت کردم و زوجه نیز ناشزه است.و لذا نمی توان موضوع را مشمول بند ۹ عقدنامه دانست و مالا تقاضای صدور حکم بر بی حقی خواهان را دارم. پرونده در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد. داوران زوجین هم سرانجام عدم توفیق خود را در ایجاد مصالحه اعلام کرده اند. خواهان ( زوجه ) در جلسه رسیدگی مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۸ بیان می دارند که امنیت جانی ندارم. همسرم مشکل اعصاب و روان دارند و دست بزن دارد. و در طول مدت سه سال عقد ازدواج با او فقط حدود ۵ ماه زندگی مشترک داشته ایم. بارها مرا کتک زده اند. نفقه پرداخت نکرده ولی پس از شکایت من پرداخت کردند. و دو سال است.که پیش پدر و مادرم زندگی می کنم و در این مدت دنبال من و بچه اش نیامد و حتی فرزند ش را ندیده است. تهمت رابطه نامشروع و سقط جنین به من زده اند که همه رد شده است.با پدرم در خیابان درگیر شده و او را مضروب کرده و به پرداخت دیه محکوم شده است. خوانده در این جلسه دفاعا بیان می دارد. که مدت یک سال و سه ماه است.که جدا از هم زندگی می نماییم و علت ان را نمی دانم. همسرم می گوید که پدر و مادرش اجازه نمی دهند که ما با هم زندگی کنیم. برای بازگشت همسرم به زندگی مشترک فقط حکم تمکین گرفتم و کار دیگری انجام ندادم. من برای خودم زندگی کردم و همسرم با فرزند م برای خودشان زندگی می کردند. اما من همسرم را دوست دارم. و راضی به طلاق نیستم و من تهمت نزدم. سونوگرافی دکتر را داشتم که همسرم باردار بود دو قلو اما سقط کرد و دعوی من رد شد. زوجه تقاضای معرفی به مرکز مشاوره را نمودند ولی پس از معرفی توسط دادگاه ، خودش شرکت نکرد و زوجه به تنهایی در جلسات مشاور شرکت نموده اند. سرانجام دادگاه مرجوع الیه ( شعبه *) به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۱/۲۷ با توجه به اختلاف و عدم امکان سازش ، علیرغم تلاش داوران و مرکز مشاوره و احراز رابطه زوجیت دائم بین زوجین ، دعوی خواهان را از حیث تخلف زوج از شروط و بندهای ۲ و ۸ از شرایط ضمن عقدنامه و سند نکاحیه و محکومیت های زوج به موجب دادنامه های صادره که از مصادیق روشن و اشکار سوی رفتار بوده و با فراهم بودن شرایط اعمال وکالت ، گواهی عدم امکان سازش صادر و به زوجه اجازه می دهد که ظرف سه ماه پس از ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق و با رعایت مقررات و موازین شرعی نسبت به اجرای صیغه طلاق از نوع باین خلعی اقدام نمایند. با تجدیدنظر زوج نسبت به رای مرقوم ، شعبه *حسب الارجاع وارد رسیدگی می شود. و ضمن رسیدگی های لازم ، به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۵/۲ با توجه به اینکه رای موافق مقررات قانونی و پس از بررسی های لازم و با رعایت ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده صادر شده و تجدیدنظرخواه نیز دلیل مستندی برای نقض ارائه ننموده و در جلسه دادرسی هم حاضر نشده است ، ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل امده ، دادنامه تجدیدنظرخواسته را با حذف و اضافه بعضی از مواد قانونی استنادی در ان تایید می نماید. زوج ( خوانده بدوی ) نسبت به رای صادره از شعبه ششم تجدیدنظر فرجام خواهی می نماید. که پس از ثبت و تبادل لایحه و ارسال پرونده به دیوانعالی کشور ، به منظور رسیدگی به این شعبه ارجاع گردید. دادخواست فرجامی و لایحه دفاعی در موقع شور قرائت می شود.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ح. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

رای شعبه
فرجام خواهی اقای ا. ت. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۵/۲ شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۱/۲۷ شعبه *که به موجب ان بلحاظ احراز تحقق تخلف زوج فرجام خواه از بندهای ۲ و ۸ از جمله شروط ضمن العقد سند نکاحیه و مالا اثبات و احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق زوجه با رعایت شرایط مقرر در ان صادر شده است ، با توجه به جامع اوراق و محتویات پرونده وارد و موجه نیست. مستدعی فرجام خواهی در دادخواست فرجامی خود اظهار و متذکر شده است.که همسر ، فرزند و زندگی ام را دوست دارم. نفقه وی را بصورت تمام و کمال پرداخت نموده ام ( به حساب دادگستری واریز گردیده ) . تمامی شکایات اعم از ترک انفاق ، مطالبه مهریه ، ایراد ضرب و جرح عمدی توسط همسرم و خانواده ایشان مطرح شده است. بنده از این خانم یک فرزند دارم. که تاکنون نگذاشته طفل را ببینم. ابتدا خانم خانه را ترک کرد و حکم تمکین هم گرفتم. الان هم تمام تلاش و کوشش خود را برای حفظ زندگی ام می نمایم و لذا تقاضای نقض حکم طلاق را دارم. حسب ادعا و اعلام زوجه فرجام خوانده به موجب دادخواست تقدیمی ، توضیحات تکمیلی وی در مراحل رسیدگی و دادرسی و مدارک ابرازی ، بعد از ازدواج در تاریخ ۱۳۹۷/۹/۲۵ فقط ۵ ماه زندگی مشترک با زوج داشته و بعد از ان هر کدام جداگانه زندگی می نمایند و زوج هم این وضع و ادعای زوجه را تایید و در دادرسی اظهار نموده که هر کدام زندگی خودرا می نماییم ، زوجه با فرزند م برای خودشان زندگی می نمایند و من هم برای خودم زندگی می کردم. و در طول این چند سال که زوجه با فرزند مشترک در منزل ابوین خود ساکن و زندگی می کند ، زوج بر اساس اعلام وی حاضر نشده سری به انها بزند و فرزند مشترک را ببیند و نه تنها تلاش و مساعی لازم را برای حل مشکل و اختلاف فی مابین مبذول نداشته ، بلکه هیچ اقدام مفیدی برای رسیدگی های عاطفی و مادی خانواده به عمل نیاورده است.و علاوه بر این با ایراد تهمت به زوجه و عدم انتساب فرزند مشترک به خود ، شعله اختلاف را افروخته تر نموده و همین امر همموجب ترک زندگی مشترک توسط وی ( زوجه ) و تشکیل پرونده های متعدد علیه همدیگر شده است. بنابراین ادعای اخیر زوج فرجام خواه در دادخواست فرجامی با اوضاع و احوال مقید و منعکس در پرونده مطابقت ندارد. و اجمالا تحقق دو شرط ادعایی ( ۲ و ۸ ) از شروط ضمن العقد مندرج در سند نکاحیه محرز و مسلم بوده و از این رو اعتراض و فرجام خواهی فرجام خواه مستند به ادله ی لازم و کافی نبوده و در حد و کیفیتی نیست که خدشه و خللی بر اساس دادنامه فرجام خواسته وارد و مالا موجبات نقض و بی اعتباری ان را فراهم نماید. و دادنامه فرجام خواسته که متکی بر ارزیابی مدارک ابرازی و مبتنی بر استنباط و تشخیص محاکم بدوی و تجدیدنظر و مطابق موازین و مقررات قانونی و مطابق محتویات پرونده و با رعایت اصول و قواعد دادرسی اصدار یافته ، صحیح و صایب می باشد. النهایه ، نظر به اینکه متقاضی طلاق زوجه فرجام خوانده بوده ، لذا باستناد ماده ۲۶ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ با اصلاح عبارت صدور گواهی عدم امکان سازش و عبارت ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ رای قطعی و یا قطعی شدن رای به صدور حکم به احراز و اثبات تخلف زوج از شروط ضمن العقد و احراز شرایط و تجویز اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه ، ظرف مدت شش ماه از تاریخ قطعیت رای و یا پس از صدور رای فرجامی اصلاح و مالا دادنامه فرجام خواسته با لحاظ اصلاح به عمل امده باستناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می گردد.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.