رأی خلاصه جریان پرونده

الف.ح. فرزند ع. به اتهام کلاهبرداری (استفاده از عنوان علمی دکتر) و جعل مهر نظام پزشکی تحت تعقیب قرار گرفته شعبه هفتم بازپرسی تهران با این استدلال که شاکیه اظهار داشته سال 88 متهم در شهرستان شاهرود به خواستگاری من آمده و با معرفی خود به عنوان پزشک مبالغی دریافت کرده، کلاهبرداری نموده و کلاهبرداری از حیث مجازات اهم از سایر اتهامات است خود را صالح به رسیدگی ندانسته و مستنداً به مواد 52 و 54 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار عدم صلاحیت خویش را به شایستگی دادسرای عمومی و انقلاب شاهرود صادر کرده است. بازپرس شعبه اول دادسرای شاهرود نیز با این استدلال که متهم با نشان دادن محل کار خود در تهران به خواستگاری در شاهرود آمده، و کلاهبرداری در هر دو شهر اتفاق افتاده و در تهران ادامه پیدا کرده از طرفی مهر نظام پزشکی نیز در تهران جعل شده، پرونده را دادسرای تهران با صدور قرار عدم صلاحیت به شاهرود ارسال نموده و دادسرای تهران بدواً شروع به رسیدگی نموده و سپس خود را فاقد صلاحیت تشخیص داده دادسرای شاهرود بدون استناد قانونی با توجه به مطالب مطرح شده قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادسرای عمومی و انقلاب تهران صادر نموده و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال کرده که در تاریخ 20/12/1392 به این شعبه ارجاع گردیده است.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

در خصوص اختلاف در صلاحیت رسیدگی به پرونده اتهامی س.ح. مبنی بر کلاهبرداری و جعل بین شعبه هفتم بازپرسی دادسرای تهران و شعبه اول بازپرسی دادسرای شاهرود با توجه به این که محل وقوع جرم کلاهبرداری احتمالی که اهم است در حوزه قضایی شاهرود اعلام شده است، لذا مستنداً به مواد 53 و 54 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادسرای محل وقوع جرم صالح بوده و با اعلام صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شاهرود حل اختلاف می نماید.
رئیس شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
نیازی ـ اعتماد