رأی شعبه دیوان عدالت اداری

حسب محتویات پرونده، شاکی از کارمندان شهرداری دهدشت استان کهگیلویه و بویر احمد بوده است که در سال 1372 با تشکیل شرکت آب و فاضلاب از شهرداری منفک و به شرکت آب و فاضلاب آن استان (اداره آب و فاضلاب دهدشت) منتقل گردیده و با دارا بودن بیش از 32 سال خدمت در مورخه 17/11/1373 بازنشسته گردیده است. با عنایت به اینکه مطابق محتویات پرونده بالاخص نامه مورخه ... سرپرست وقت اداره آب و فاضلاب دهدشت شاکی مذکور به میزان 292 روز مرخصی ذخیره داشته و به موجب نامه مورخه ... مدیر اداره آبفای شهری دهدشت، مطالبات مربوط به سنوات خدمتی شاکی پرداخت نگردیده است؛ با توجه به اینکه شاکی خدمت خود را در اداره آب و فاضلاب دهدشت به پایان رسانیده و پرداخت مطالبات فوق به عهده آن مرجع است و شهرداری دهدشت مسئولیتی در این خصوص ندارد. فلذا اولاً ـ در اجرای بند ب ماده 20 آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نسبت به شکایت شاکی علیه شهرداری دهدشت قرار رد شکایت صادر و اعلام می شود. ثانیاً ـ در مورد دادخواست شاکی مزبور به طرفیت اداره آب و فاضلاب دهدشت، صرف نظر از اینکه مرجع اخیر علی رغم ابلاغ قانونی اخطاریه از پاسخگویی به مفاد شکایت امتناع نموده است، با وصف اینکه اداره آب و فاضلاب دهدشت به تکالیف قانونی خود در خصوص پرداخت مطالبات شاکی عمل ننموده است، فلذا در اجرای ماده یک قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت و همچنین تبصره ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاه‌های دولتی مصوب 1366و به موجب مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 با رعایت ماده 22 همان قانون، ضمن صدور حکم به ورود شکایت، اداره آب و فاضلاب دهدشت از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد را محکوم به پرداخت مطالبات شاکی شامل حقوق و مزایای ذخیره مرخصی و پاداش پایان خدمت وی می نماید. این رأی وفق ماده 7 قانون اخیرالذکر قطعی و مطابق ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم‌الاجراء خواهد بود.
رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
عرفان ـ فرزد