رأی شعبه دیوان عدالت اداری

در خصوص شکایت آقای (ج.و.) به طرفیت شهرداری تهران و اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، به خواسته فوق الاشعار [صدور حکم به لغو دستور توقف اجرای عملیات ساختمانی]؛ با توجه به محتویات و اسناد و مدارک موجود در آن و لایحه دفاعیه طرف شکایت که در دفتر ثبت لوایح این شعبه ثبت گردیده است، صرف نظر از اینکه صرف انکار و تردید یک فرد نسبت به امضای خود و قبل از اثبات جعلیت امضای مذکور، فرد را از حقوق خود محروم نمی‌سازد و نقشه‌هایی که ذیل آنها مهر و امضای سازمان میراث فرهنگی درج شده، توسط شهرداری به شاکی داده شده است، با عنایت به ماده 102 قانون شهرداری که باید موافقت میراث فرهنگی را در موقع اجرای طرح‌ها و برنامه‌های مربوط به توسعه معابر و تأمین سایر احتیاجات شهری از قبیل باغ‌های عمومی و ایجاد تأسیسات برق و غیره قبلاً جلب نماید، این موافقت نسبت به پروانه‌های ساختمانی افراد سرایت نداشته و به موجب صرف نامه عادی که از طرف میراث فرهنگی به شهرداری نوشته شده باشد، چنین حقی ایجاد نمی شود و شهرداری بعد از صدور پروانه ساختمانی حق تعطیلی کار شاکی را نداشته و این اقدام هیچ اثر حقوقی و الزامی ندارد و از مصادیق ممانعت از حق می‌باشد که مسئولیت آن متوجه شهرداری است. بنابراین دعوی مطروحه را ثابت تشخیص و به استناد مواد 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، ضمن صدور قرار رد دعوی وی به طرفیت خوانده ردیف دوم، به لحاظ عدم توجه دعوی به وی حکم به ورود شکایت و بی‌اثر بودن نامه فوق نسبت به ادامه عملیات ساختمانی وی صادر و اعلام می گردد. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه 32 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
کریمی تبار ـ عبدالهی