رأی دادگاه بدوی

در این پرونده شرکت س. با وکالت آقای ع.ق. مبادرت به اقامه دعوی به طرفیت شرکت.پ. به خواسته مطالبه مبلغ 920/263/968 ریال وجه فاکتور تاریخ 3/8/1390 با احتساب خسارات تأخیر تأدیه و دادرسی نموده است دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و دادخواست خواهان و کپی مصدق فاکتور فروش موصوف و برنامه های پیوست دادخواست و مجموع اظهارات طرفین که دلالت بر فروش و تحویل یک صد تن گرانول سفید از سوی شرکت خواهان به شرکت خوانده می نماید و نظر بر اینکه شرکت خوانده دفاع موجه و مؤثری به عمل نیاورده است و با قبول معامله انجام شده و تحویل آنها، مدعی گردیده است تعداد یک صد تن گرانول رنگی مورد معامله در سال 1389 معیوب و غیر قابل استفاده می باشد و درخواست عودت [و ] تهاتر آن با وجوه موضوع پرونده گردیده است با عنایت به اینکه مورد معامله موضوع دعوی مربوط به سال 1390 بوده و مصون از تعرض خوانده باقی مانده است و ادعای خوانده در ارتباط با عودت گرانول های رنگی مربوط به سال 1389 و تهاتر آن بدون تقدیم دادخواست، دعوی قابلیت رسیدگی و استماع ندارد و موضوع جدایی می باشد بنابرین دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص و به استناد [ماده] 362 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت شرکت خوانده [به] پرداخت مبلغ نهصد و شصت و هشت میلیون و دویست شصت و سه هزار و نهصد و بیست ریال بابت اصل خواسته به اضافه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست (19/1/1391) تا تاریخ تأدیه بر اساس شاخص نرخ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی و مبلغ چهل و سه میلیون و هشتصد و چهل و هشت هزار و ششصد و دوازده ریال به عنوان هزینه دادرسی و حق الوکاله صادر می نماید در ارتباط با دعوی خواهان مبنی بر خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ 3/8/90 تا تاریخ تقدیم دادخواست، با عنایت به اینکه به استناد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی یکی از شروط اساسی خسارت تأخیر تأدیه مطالبه آن توسط دائن می باشد و خواهان هیچ دلیلی ارائه نداده است که [نسبت به] مطالبه آن در سابق اقدام نموده است بنابرین آن قسمت از دعوی خواهان مردود بوده و دادگاه به استناد [ماده] 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان آن صادر می نماید در خصوص دعوی وکیل شرکت خواهان به طرفیت آقای م.پ.، دادگاه با عنایت به اینکه خوانده اخیر رئیس هیأت مدیره شرکت خوانده می باشد و مطابق مقررات قانونی و موازین قضایی مدیران شرکت به عنوان شخص حقیقی تعهد و مسئولیتی در پرداخت دیون و تعهدات شرکت متبوع خود ندارند بنابرین دعوی خواهان به طرفیت خوانده مذکور مردود بوده و دادگاه به استناد ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر می نماید رأی صادر شده حضوری بوده و ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد
رئیس شعبه 36 دادگاه عمومی تهران - امان اللهی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی شرکت بازرگانی و تولیدی پ. با مدیریت آقایان م.ه. و م.پ. به طرفیت ش.از دادنامه شماره 143 مورخ 24/2/91 شعبه 36 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن شرکت مذکور محکوم به پرداخت 920/263/968 ریال بابت اصل خواسته و خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست بر اساس شاخص نرخ تورم بانک مرکزی گردیده است موجه و وارد تشخیص داده نمی شود زیرا ادعای شرکت تجدیدنظرخواه بر طلب از شرکت تجدیدنظرخوانده در قبال معاملات فی مابین در سال 88 و 89 در خصوص گرانول های رنگی مستلزم اثبات می باشد و تردید در اشتغال ذمه شرکت تجدیدنظرخوانده و ایجاد تهاتر بین طلب یقینی و طلب قابل بررسی را نمی نماید و مطابق ماده 295 از قانون مدنی تهاتر به محض آنکه دو نفر در مقابل یکدیگر در آن واحد مدیون شدند ایجاد می گردد لذا دادنامه تجدیدنظرخواسته در نتیجه با رعایت اصول قواعد دادرسی اصدار یافته است ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض آنرا فراهم آورد به عمل نیامده است با استناد [به] ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید و استوار می گردد. رأی صادره قطعی است.
مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران
صلاتی - حمیدی