رأی شعبه دیوان عدالت اداری

طبق مفاد دادنامه شماره 4/10/91ـ 673 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نظر به اینکه مطابق ماده 9 قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده-ها و سایر کارکنان مصوب سال 1379 مبنای حقوق بازنشستگی یا وظیفه مستخدمان مشمول عبارت است از معدل تمامی حقوق و مزایای دریافتی آنان در دو سال آخر خدمت که ملاک کسور بازنشستگی است و در ماده 77 قانون تأمین اجتماعی میزان مستمری بازنشستگی تابعی از متوسط مزد یا حقوق شناخته شده است و به موجب بند 5 ماده 2 قانون تأمین اجتماعی مصوب سال 1354 مزد یا حقوق عبارت است از هرگونه وجه یا مزایای نقدی و غیرنقدی مستمر که در مقابل کار به بیمه شده داده می‌شود و در ایامی که سنوات ارفاقی در اجرای قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 5/6/86 اعطا شده است، حقوق اشتغال پرداخت نمی‌شود تا مبنای تعیین میزان مستمری قرار گیرد و از طرفی به موجب قانون اخیرالذکر صرفاً به سنوات خدمت انجام شده مستخدم حداکثر پنج سال اضافه می‌شود که در میزان مستمری مورد محاسبه قرار می‌گیرد و تأثیری در تعیین میانگین دستمزد دو سال آخر خدمت ندارد؛ بر این پایه خواسته شاکی [به طرفیت اداره کل تأمین اجتماعی استان تهران] مبنی بر اصلاح حکم مستمری بازنشستگی بر اساس میانگین دو سال آخر سنوات ارفاقی، وجهه قانونی ندارد و رد می‌گردد. رأی صادر شده قطعی است.
رئیس شعبه 25 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
نوروزی ـ امینی