رأی شعبه دیوان عدالت اداری

با بررسی اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت، نظر به اینکه بند ز ماده 42 قانون مدیریت خدمات کشوری ناظر به این است که متقاضی استخدام باید سلامت جسمانی و روانی و توانایی برای انجام کاری که استخدام می‌شود داشته باشد و در واقع سلامت نسبی جسمانی و روانی برای مشاغل مورد نظر قانونگذار بوده است. مثلا اگر فردی متقاضی استخدام به عنوان تلفنچی است بر طبق بند مذکور قطعاً باید از نظر شنوایی سالم باشد، لیکن الزاماً سالم بودن تمامیت جسمانی شرط نیست و داوطلب شغل تلفنچی چنانچه از نظر پاها معلولیت داشته باشد، معلولیت او عملاً و عرفاً مانع انجام امور مربوط به تلفنچی نمی‌باشد. بنابراین آموزش و پرورش نمی‌تواند سهمیه استخدامی معلولین که بر طبق قانون حمایت جامع از معلولین [قانون جامع حمایت از حقوق معلولان] مصوب سال 1383 ایجاد شده است را به استناد بند ز ذیل ماده 42 قانون صدرالذکر علی‌الاطلاق نفی کند. در نتیجه شکایت مطروحه در حد الزام خوانده به اعمال سهمیه 3% معلولین برای استخدام شاکی با عنایت به لزوم داشتن سلامت نسبی برای شغل مورد تقاضا در مورد شاکی موجه به نظر می‌رسد و رأی به ورود آن صادر و اعلام می‌گردد. این رأی بر طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است.
رئیس شعبه 3 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
واحدی ـ فرزد