رأی شعبه دیوان عدالت اداری

با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی عنه [اداره کل تأمین اجتماعی استان اصفهان] به شماره ... که به شماره ... ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه‌های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و توجهاً به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و 3 قانون مذکور و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون درصلاحیت مراجع حل اختلاف اداره کار امور اجتماعی قرار دارد و آرای مزبور نیز به موجب مفاد دادنامه شماره 30ـ29ـ26/1/86 هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری برای سازمان تأمین اجتماعی معتبر و لازم الاجرا می‌باشد و با عنایت به وظایف و مسئولیت‌های اصولی سازمان تأمین اجتماعی درباب تعمیم وگسترش انواع بیمه‌های اجتماعی و استقرار نظام هماهنگ و تناسب با برنامه‌های تأمین اجتماعی و شمول قانون تأمین اجتماعی به افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار می‌کنند و با توجه به اینکه شمول مقررات قانون تأمین اجتماعی درباب کارکنان مشمول از بدو ورود به خدمت است و با التفات به اینکه به موجب رأی شماره ... صادره از هیأت حل اختلاف اداره کل کار و امور اجتماعی استان اصفهان شهرستان اصفهان اشتغال شاکی در استانداری اصفهان به شرح تاریخ‌های مندرج در دادنامه اصداری و عدم پرداخت حق بیمه این مدت به سازمان تأمین اجتماعی محرز می‌باشد و به لحاظ اینکه با وصف اشتغال شاکی طی این مدت و عدم پرداخت حق بیمه وی به سازمان تأمین اجتماعی و عدم احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه نامبرده، خلاف مقررات آمره تأمین اجتماعی و موجب تضییع حق مشارالیه است. لذا شعبه 15 دیوان با درنظرگرفتن مراتب فوق-البیان با پذیرش خواسته شاکی به استناد مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 9/3/85 مجلس محترم شورای اسلامی و 25/9/85 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و بند الف ماده 4 قانون تأمین اجتماعی و آرای شماره 518ـ 517ـ 15/7/1386 و شماره 8/8/1386ـ 678 هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت و الزام خوانده نسبت به دریافت حق بیمه مدت مذکور و احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است.
رئیس شعبه 15 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
تقوی ـ محدث