رأی خلاصه جریان پرونده

در این پرونده آقای س. ت. به وکالت از آقای ع. ا. دادخواستی را علیه خانم ن. آ. مجهول‌المکان به خواسته تجویز ازدواج مجدد تقدیم می‌کند و توضیح داده است که خوانده همسر دائمی وی بوده است که دو سال است که از کشور خارج شده است پرونده در شعبه 21 دادگاه عمومی اصفهان مطرح می‌گردد و پس از تشکیل جلسه دادگاه با صدور دادنامه شماره 940037-94/7/12 اعلام داشته که چون طبق اظهارات وکیل خواهان زوج در کشور کویت با خوانده ازدواج نموده و محل زندگی و تولد فرزندان آن‌ها نیز در کویت می‌باشد و زوجه نیز در هلند ساکن است لذا با استناد به ماده 14 قانون حمایت خانواده با اعلام نفی صلاحیت از خود و اعلام صلاحیت دادگاه خانواده تهران پرونده را به آن مرجع ارسال داشته است پرونده در شعبه 253 دادگاه حقوقی خانواده مطرح شده است و این شعبه نیز با صدور دادنامه شماره 941218-94/8/10 اعلام داشته که چون وکیل خواهان آدرس خواهان را اصفهان ذکر کرده است و در اصفهان اقامت موقت دارد که حسب ماده 14 قانون حمایت خانواده دادگاه محل سکونت فرد ساکن ایران صالح به رسیدگی است بنابراین با اعلام نفی صلاحیت از خود و اعلام صلاحیت دادگاه خانواده اصفهان پرونده را جهت رسیدگی به اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محمد بارانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رأی می‌‌‌‌‌‌دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با توجه به اینکه وکیل خواهان محل اقامت موکل خود را در شهرستان اصفهان اعلام کرده است و خواهان نیز ایرانی و اعلام شده که در اصفهان اقامت دارد و با توجه به تردد وی به کویت حداقل محل اقامت موقت وی در شهرستان اصفهان است و در این وضعیت براساس ماده 14 قانون حمایت خانواده دادگاه محل اقامت موقت خواهان در ایران صلاحیت رسیدگی خواهد داشت بنابراین در اجرای تبصره ماده 27 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و با تأئید نظریه دادگاه خانواده تهران درخصوص موضوع حل اختلاف می‌گردد.
شعبه 40 دیوان عالی کشور - عضو معاون و عضو معاون
محمد بارانی - علی اکبری