رأی شعبه دیوان عدالت اداری

با توجه به مفاد دادخواست تقدیمی خواهان و مستندات پیوست آن و با عنایت به اینکه در رأی معترض عنه حسب مدعای خواهان به سابقه و پیشینه خدمتی وی در نزد کارفرمایش که مؤید وجود رابطه کارگری و کارفرمایی موضوع مادتین 2و3 از قانون کار بوده، با عنایت به اینکه بازرس اداره کار به اظهارات کارفرما استناد نموده و اعلام داشته که مرحوم (م.ع.) به صورت پاره وقت کار می‌‌کرده، بنابراین گزارش مذکور اعتبار لازم را ندارد. در نتیجه رأی معترض عنه نیز مخدوش می‌‌باشد و به استناد بند الف ماده 4 و مواد 36 و 39 قانون تأمین اجتماعی، کارفرما مکلف به پرداخت حق بیمه ایام اشتغال مرحوم (م.ع.) می‌باشد. فلذا دعوی مطروحه را وارد تشخیص و ضمن نقض رأی معترض عنه جهت رسیدگی مجدد و بررسی در خصوص وجود رابطه کاری به مرجع هم‌عرض ارجاع و احاله می‌دارد. رأی صادره در اجرای ماده 7 از قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رئیس شعبه 19 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
خضرائی ـ چاوشی