رأی خلاصه جریان پرونده

خانم س. خ.م. در تاریخ 1392/12/14 دادخواستی به طرفیت همسرش آقای ح. م. به خواسته طلاق تقدیم نموده که شعبه نوزدهم دادگاه عمومی قم تحت پرونده شماره .... عهده‌دار رسیدگی شده است . خواهان در دادخواست تقدیمی توضیح داده که به موجب سند ازدواج شماره .مورخ1389/3/20 دفتر ازدواج شماره.....حوزه ثبتی قم با صداقیه 150 سکه بهار آزادی و یک سفر حج تمتع به عقد دائمی و رسمی خوانده در آمده‌ام. زوج علیرغم محکومیت به پرداخت نفقه و صدور اجرائیه شماره ...... از تأدیه آن خودداری نموده و ادامه زندگی مشترک برایم غیرممکن شده است . با توجه به تخلّف زوج از بند یک شروط ضمن عقد تقاضای طلاق دارم . به ضمیمه دادخواست تصویری از دادنامه شماره 384 مورخ 1392/3/18 شعبه 21 دادگاه عمومی قم مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه معوقه زوجه و فرزند مشترک از تاریخ 1391/9/14 معادل مبلغ 980 هزار تومان و محکومیت زوجه به تمکین ارائه می‌شود . اجرائیه شماره ....... مورخ 1392/7/10 جهت وصول مبلغ330/113/30 ریال بابت نفقه زوجه و فرزند مشترک ضمیمه می‌گردد . اولین جلسه رسیدگی دادگاه به تاریخ 1392/12/24 با حضور خواهان تشکیل می‌گردد . خوانده با وصف ابلاغ حضور ندارد و لایحه‌ای ارسال ننموده است . خواهان اظهار می‌دارد در سال 1389 به عقد دائمی خوانده درآمده‌ام و حدود چهار ماه زندگی مشترک داشتیم به لحاظ تحقق بند یک شروط ضمن عقد تقاضای طلاق خلع دارم . یک فرزند مشترک دختر به نام ن. دو ساله داریم که نزد خودم زندگی می‌کند . همسرم بابت نفقه معوقه به مدت شش ماه و سه روز محکوم قطعی شده و علیرغم صدور اجرائیه و برگ جلب اقدامی در جهت پرداخت آن ننموده است . شوهرم مرا در خانه حبس می‌کرد و باکمک مأمور از خانه بیرون آمدم . مرا کتک می‌زند و با چاقو تهدید کرده است .بابت ترک انفاق نیز محکوم شده است . حاضرم یک سکه از مهریه را در قبال طلاق بذل نمایم . دادگاه در این مرحله مبادرت به صدور قرار ارجاع امر به داوری نموده که پس از تعیین داوران و طی تشریفات ، نظر آنان که مفاداً حکایت از عدم توفیق در برقراری صلح و سازش بین زوجین دارد ، ارائه می‌شود . تصویر دادنامه شماره 753 مورخ 1391/6/2 شعبه 15 دادگاه عمومی قم حاکی از این است که دادخواست تمکین زوج مواجه با صدور حکم رد دعوی شده است . تصویر نامه مورخ 1390/3/30 واحد ارشاد و معاضدت قضائی قم حاکی از این است که پدر زوجه اعلام حبس غیرقانونی زوجه توسط زوج را نموده که به مأمورین کلانتری 18 مأموریت شده به محل سکونت زوجه مراجعه و وی را آزاد نمایند . دادنامه شماره 158 مورخ 1391/4/6 شعبه نهم دادیاری دادسرای قم حاکی از این است که زوجه شکایت ترک انفاق علیه زوج تقدیم نموده و با رضایت وی قرار موقوفی تعقیب زوج صادر شده است .زوجه طی لایحه‌ای به دادگاه اعلام نموده زوج دائم الخمر بوده و مشروبات الکلی مصرف می‌کند . اعتیاد به حشیش و تریاک و مواد افیونی دارد . رابطه نامشروع با زنان اجنبی دارد . مرا در منزل حبس می‌کرد . با چاقو مرا تهدید کرده است و مورد ضرب و جرح قرار داده است . پیامک‌های رکیک می‌دهد .تهمت‌های ناروای ناموسی می‌زند . فحاشی می‌کند . نفقه نمی‌پردازد . در گزارش داور زوج از قول وی اظهار شده که همسرم را دوست دارم حاضر به طلاق نیستم . زوجه بدون اجازه منزل را ترک کرده و به خانه پدرش رفته و جهیزیه را با مأمور برده است . کل نفقه وی را پرداخته‌ام . مهریه‌اش را اجرا گذاشته و هر سه ماه یک سکه می‌پردازم همسرم محکوم به تمکین شده ولی حاضر به تمکین نشده است . دادگاه ختم دادرسی را اعلام و با توجه به محتویات پرونده و احراز رابطه زوجیت و اینکه مساعی دادگاه و داوران در جهت ایجاد صلح و سازش مفید و مؤثر واقع نگردیده و زوجه با اشاره به سوءرفتار زوج و عدم پرداخت نفقه علیرغم حکم قطعی و صدور اجرائیه و برگ جلب با بذل یک سکه از مهریه خواستار طلاق شده و با توجه به تحقق بند یک شروط ضمن عقد و محرز بودن سوءمعاشرت زوج موضوع بند دو شروط ضمن عقد ادعای خواهان را وارد دانسته و طی دادنامه شماره 2238 مورخ1392/12/28 مستنداً به مواد 234 و 237 و 1119 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش صادر و به زوجه اجازه می‌دهد با استفاده از وکالت تفویضی ناشی از تحقق شرط با مراجعه به دفاتر رسمی طلاقو بذل یک سکه از مهریه خود را مطلقه به طلاق خلعی نماید . رأی صادره غیابی اعلام می‌شود (اوقات رسیدگی دادگاه در ده مرحله به زوج ابلاغ گردیده و فرم داوری نیز به امضاء زوج رسیده و ذیل نظریه داوری را زوج امضاء نموده است . عضوممیز) . پس از ابلاغ این رأی به زوج نامبرده مبادرت به واخواهی نموده و در لایحه خود توضیح داده که راضی به طلاق نیستم و تمام نفقه زوجه را طبق فیش بانکی پرداخته‌ام . شعبه نوزدهم دادگاه عمومی قم به موضوع رسیدگی و واخواهی زوج نسبت به رأی غیابی شماره 2238 مورخ 1392/12/28 را وارد دانسته و توضیح داده که زوج نفقه معوقه زوجه را طی فیش بانکی تقدیمی پرداخت نموده است و در مورد ادعای سوءمعاشرت نیز هیچ حکمی صادر نشده فلذا هیچ شرطی از شروط ضمن عقد محقق نگردیده است فلذا طی دادنامه شماره 137 مورخ 1393/2/2ضمن نقض دادنامه واخواهی شده حکم به بی‌حقی زوجه صادر می‌نماید . پس از ابلاغ این رأی به زوجه نامبرده مبادرت به تجدیدنظر خواهی نموده که پس از انجام تشریفات قانونی شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 226 مورخ 1393/3/5 رأی تجدیدنظر خواسته را تأیید نموده است . این رأی در تاریخ 1393/3/12 به زوجه ابلاغ گردیده و نامبرده ظرف مهلت مقرر قانونی ، اعتراض و دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر تقدیم نموده که پس از ثبت و تبادل لوایح جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است . گزارش پرونده و لایحه فرجامی هنگام شور قرائت می‌شود . هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای مسعود کریمپور نطنزی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی میدهد: شماره پرونده : 9209982515501922 شماره دادنامه : 9409970906800049 تاریخ : 1394/01/31 خلاصه جریان پرونده: خانم س. خ.م. در تاریخ 1392/12/14 دادخواستی به طرفیت همسرش آقای ح. م. به خواسته طلاق تقدیم نموده و طی آن توضیح داده که بموجب سند ازدواج شماره .... مورخ 1389/3/20 دفتر ازدواج شماره .... حوزه ثبتی قم با صداقیه 150 سکه بهار آزادی و هزینه یک سفر حج تمتع به عقد دائمی و رسمی خوانده در آمده ام . زوج علیرغم محکومیت قطعی به پرداخت نفقه معوقه بیش از شش ماه و صدور اجرائیه اقدامی در جهت تادیه محکوم به ننموده و بدین جهت ادامه زندگی مشترک برایم غیر ممکن گردیده و به لحاظ تخلف زوج از بند یک شروط ضمن عقد مندرج در سند ازدواج تقاضای رسیدگی و صدور حکم طلاق دارم. . به ضمیمه دادخواست تصویری از دادنامه شماره 384 مورخ 1392/3/18 شعبه 21 دادگاه عمومی قم مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه معوقه زوجه از تاریخ 1391/9/14 تا زمان صدور حکم و اجرائیه صادره به تاریخ 1392/7/10 مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت مبلغ 9/800/000 ریال و برگ جلب صادره به تاریخ 1392/12/8 بابت محکومیت زوج به پرداخت مبلغ 30/113/330 ریال در حق زوجه ارائه شده است . اولین جلسه رسیدگی دادگاه به تاریخ 1392/12/24 با حضور خواهان تشکیل می گردد . خوانده با وصف ابلاغ حضور ندارد و لایحه ای ارسال ننموده است خواهان مطالب خود را بشرح دادخواست تقدیمی اعلام و اضافه می نماید در تاریخ 1389/3/20 با خوانده ازدواج کرده ام ولی جمعاً حدود چهار ماه بیشتر زندگی مشترک نداشته ایم . یک فرزند مشترک دختر دو ساله به نام ن. داریم که نزد خودم زندگی می کند . همسرم به پرداخت نفقه معوقه بیش از شش ماه محکوم شده و علیرغم صدور اجرائیه و برگ جلب اقدامی در جهت تادیه آن ننموده است . وی مرا در خانه حبس می کند به نحوی که با دخالت مامورین توانستم از خانه بیرون بیایم . طبق گواهی پزشکی قانونی مرا کتک زده است . با چاقو مرا تهدید کرده است . به اتهام ترک انفاق محکوم شده است ولی رضایت دادم زیرا تعهد داد . با توجه به تخلف زوج از شروط ضمن عقد تقاضای طلاق دارم . حاضرم یک سکه از مهریه ام را در قبال طلاق بذل نمایم. دادگاه در این مرحله مبادرت به صدور قرار ارجاع امر به داوری نموده که پس از تعیین داوران و طی تشریفات نظر آنها که مفاداً حکایت از عدم توفیق در بر قراری صلح و سازش بین زوجین دارد، ارائه می شود تصویر دادنامه شماره 753 مورخ 1391/6/2 شعبه 15 دادگاه عمومی قم مبنی بر رد دعوی زوج بخواسته تمکین ضمیمه می گردد مفاد نامه مورخ 1390/3/30 واحد ارشاد و معاضدت قضائی قم حاکی ازاین است که پدر زوجه اعلام حبس خانگی زوجه توسط زوج را نموده و به مامورین کلانتری 18 ماموریت داده شده که به محل سکونت زوجه مراجعه و وی را آزاد نمایند دادنامه شماره 158 مورخ 1391/4/6 شعبه نهم دادیاری دادسرای قم حاکی از این است که زوجه شکایتی دائر بر ترک انفاق علیه زوج تقدیم نموده و به لحاظ رضایت زوجه منتهی به صدور قرار موقوفی تعقیب زوج شده است . زوجه طی لایحه ای به دادگاه اعلام نموده که زوج دائم الخمر بوده و مشروبات الکلی مصرف می کند ، اعتیاد به حشیش و تریاک و مواد افیونی دارد. رابطه نامشروع با زنان اجنبی دارد . مرا در منزل حبس می کرد . با چاقو مرا تهدید کرده و مورد ضرب و جرح قرار داده است . پیامک های رکیک می دهد . تهمت های ناروای ناموسی می زند . فحاشی می کند . نفقه نمی پردازد در گزارش داور زوج از قول زوج قید گردیده که اینجانب همسرم را دوست دارم و راضی به طلاق نیستم . همسرم بدون اجازه و در غیاب بنده منزل مشترک را ترک نموده و به خانه پدرش رفته است . جهیزیه اش را همراه با مامور برده است . کلیه نفقه وی را پرداخت کرده ام . مهریه اش را مطالبه نموده و هر سه ماه یک سکه می پردازم . زوجه تمکین ندارد و ناشزه محسوب می گردد . دادگاه ختم دادرسی را اعلام و با توجه به محتویات پرونده و احراز رابطه زوجیت و اینکه مساعی دادگاه و داوران در جهت ایجاد صلح و سازش مفید و موثر واقع نگردیده و زوجه با اشاره به سوء رفتار زوج و عدم پرداخت نفقه علیرغم صدور حکم قطعی و صدور اجرائیه و برگ جلب با بذل یک سکه از مهریه خواستار طلاق شده با عنایت به تحقق بند یک شروط ضمن عقد و محرز بودن سوء معاشرت زوج موضوع بند 2 شروط ضمن عقد ، ادعای خواهان را وارد دانسته و طی دادنامه شماره 2238 مورخ 1392/12/28 مستنداً به مواد 234 و 237 و 1119 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده ، گواهی عدم امکان سازش صادر و به زوجه اجازه می دهد با استفاده از وکالت تفویضی ناشی از تحقق شرط با مراجعه به دفاتر رسمی طلاق با بذل یک سکه از مهریه خود را به طلاق خلع مطلقه نماید . رأی صادره غیابی توصیف می شود ( اوقات رسیدگی دادگاه در دو مرحله به زوج ابلاغ گردیده و فرم داوری نیز به امضاء زوج رسیده و نیز نظریه داوری را شخصاً امضاء نموده است . عضو ممیز ) پس از ابلاغ این رأی به زوج ، نامبرده مبادرت به واخواهی نموده و در لایحه خود توضیح داده که راضی به طلاق نیستم و تمام نفقه زوجه را طی فیش بانکی پرداخته ام. شعبه 19 دادگاه عمومی قم به موضوع رسیدگی و واخواهی زوج نسبت به رأی غیابی شماره 2238 مورخ 1392/12/28 را وارد دانسته و توضیح داده که زوج نفقه معوقه زوجه را پرداخت کرده و در مورد سوء معاشرت زوج نیز حکمی صادر نشده فلذا هیچ شرطی از شروط ضمن عقد محقق نگردیده است از این رو طی دادنامه شماره 137 مورخ 1393/2/2 ضمن نقض رأی مورد واخواهی ، حکم بر بی حقی زوجه صادر می نماید . پس از ابلاغ این رأی به زوجه نامبرده مبادرت به تجدیدنظر خواهی نموده که پس ار انجام تشریفات قانونی شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 226 مورخ 1393/3/5 رأی تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است . زوجه نسبت به رأی اخیر فرجام خواهی نموده که پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع آن به این شعبه هیأت شعبه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 541 مورخ 1393/5/14 بنا به علل و جهات منعکس در آن ، رأی فرجام خواسته را به لحاظ عدم مطابقت آن با دلالت محتویات پرونده و مغایرت آن با موازین قانونی ، مخدوش تشخیص و ضمن نقض آن ، رسیدگی مجدد را به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده رای منقوض محول نموده است . در این رای توضیح داده شده که زوج طی دادنامه شماره 384 مورخ 1392/3/18 شعبه 21 دادگاه عمومی قم به پرداخت نفقه معوقه بیش از شش ماه زوجه محکوم شده و پس از قطعیت دادنامه مذکور و صدور اجرائیه به شماره 700210 مورخ 1392/7/10 و برگ جلب به تاریخ 1392/12/8 زوج هیچ اقدامی در جهت تادیه محکوم به ننموده و پس از تقدیم دادخواست طلاق از سوی زوجه و درست یک روز قبل از صدور حکم طلاق در دادگاه بدوی یعنی در تاریخ 1392/12/27 اقدام به پرداخت نفقه نموده است که این پرداخت بعدی نفقه از سوی زوج موجب ساقط شدن حق ایجاد شده برای زوجه جهت استفاده از وکالت تفویضی ناشی از تحقق شرط نخواهد گردید ضمن اینکه زوج به اتهام ترک انفاق تحت تعقیب قرار گرفته و به لحاظ اعلام رضایت زوجه قرار موقوفی تعقیب صادر شده است . از طرفی دعوی تمکین زوج طی دادنامه شماره 753 مورخ 1391/6/2 شعبه 15 دادگاه عمومی قم رد شده است و نامه مورخ 1390/3/30 واحد ارشاد و معاضدت قضائی قم حکایت از حبس خانگی زوجه توسط زوج دارد. در این مرحله شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان قم به عنوان شعبه هم عرض وارد رسیدگی مجدد شده و پس از استماع توضیحات زوجین در جلسه رسیدگی مورخ 1393/8/5 مقرر می دارد سوابق کیفری زوج از اداره تشخیص هویت قم و دادسرای عمومی و انقلاب قم استعلام و به کلانتری 18 قم ماموریت می دهد تا در خصوص وضعیت اخلاقی و رفتاری زوج و اعتیاد وی بمواد مخدر و مشروبات الکلی و ارتباط با زنان اجنبی تحقیق نماید . پاسخ مورخ 1393/8/15 دادسرای عمومی و انقلاب قم حکایت از اعلام هفت مورد سوابق اسمی زوج از قبیل شرب خمر ، ضرب و جرح عمدی نزاع ، اخلال در نظم ، تمرد نسبت به مامور و تصادف غیر عمدی دارد . در گزارش مورخ 1393/8/5 مرجع انتظامی اعلام گردیده در خصوص زوج از همسایگان و اهالی محل تحقیق به عمل آمد. نامبردگان اظهار داشتند زوج از افراد شرور و سابقه دار و بدنام محل می باشد که با سر و صدا و اخلاق و رفتارهایی که دارد در محل معروف می باشد و با توجه به شرور بودن وی اهالی محل ترس خاصی از خانواده آنها دارند و اخلاق و رفتار مناسبی در محل ندارند و اهالی محل رضایت ندارند و در خصوص اعتیاد زوج بمواد مخدر ، ظاهراً اعتیاد دارد . در خصوص شرب خمر نیز با توجه به اینکه در ملاء عام نبوده و اگر هم بوده در منزل بوده و چیزی رؤیت نشده ولی احتمال استفاده متصور می باشد و در خصوص ارتباط با زنان اجنبی نیز قبلاً تردد های زیادی با زنان دیگر داشته که در این خصوص نیز نا رضایتی وجود داشت آخرین بار پس از سر و صدا نسبت به مامورین در محل سکونتش حدود یکماه قبل دستگیر شده است . دادگاه پرونده شماره ... شعبه پنجم اجرای احکام کیفری قم را مطالبه و خلاصه مفید آنرا در صورتمجلس مورخ 1393/10/20 قید نموده است . پرونده مذکور حاکی از این است که زوج به همراه آقای م.م به اتهام فحاشی ، تهدید و تمرد نسبت به مامورین حین انجام وظیفه تحت تعقیب دادسرا بوده و پس از صدور قرار مجرمیت و کیفر خواست پرونده به دادگاه عمومی جزائی قم ارسال و شعبه 114 دادگاه جزایی متهمین را به تحمل 60 ضربه شلاق محکوم نموده است . دادگاه پس از این اقدامات ختم دادرسی را اعلام و تجدید نظر خواهی وکیل زوجه نسبت به دادنامه شماره 137 مورخ 1393/2/2 شعبه 19 دادگاه عمومی قم را وارد ندانسته و توضیح داده که هر چند دادنامه شماره 2238 مورخ 1392/12/28 شعبه مذکور حضوری تلقی می شده علی ایحال زوج نسبت به دادنامه غیابی اعتراض وتقاضای واخواهی نموده وبا ضمیمه نمودن تصویر فیش بانکی به مبلغ 30/813/230 ریال مدعی پرداخت نفقه زوجه شده است و منکر ضرب و جرح زوجه شده و دادگاه بدوی اعتراض زوج واخواه را وارد دانسته و با نقض رأی غیابی حکم بر بی حقی زوجه صادر کرده است . این دادگاه با تعیین وقت رسیدگی طرفین را دعوت و اظهارات آنها را استماع و پرونده کیفری را نیز مطالبه نمود و ایراد و اعتراض زوجه را وارد نمی داند زیرا طلاق از اختیارات زوج است و زوجه برای تفویض آن به خود می بایست دلیل اقامه کند. در پرونده مانحن فیه اولاً :زوجه در خواسته خود تحقق بند 2 شروط ضمن عقد را جزء خواسته قرار نداده و در جلسه رسیدگی آن را به خواسته اضافه کرده البته مطرح کرده است و نگفته به خواسته خود اضافه می کند و مستند خود را دادنامه شماره 158 مورخ 1391/4/6 شعبه 9 دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب قم قرار داده است. در این دادنامه به جهت اعلام گذشت زوجه قرار موقوفی تعقیب صادر شده و این سند نمی تواند موجب تحقق بند 2 شروط ضمن عقد و مثبت سوء رفتار و معاشرت زوج باشد . ثانیاً: عمده دلیل زوجه برای طلاق عدم پرداخت نفقه از ناحیه زوج و تحقق بند یک شروط ضمن عقد است . در این بند زوج به زوجه وکالت در طلاق داده مشروط به اینکه زوج نفقه را نپردازد و اجبار وی به پرداخت نفقه ممکن نباشد و این در حالی است که زوج قبل از صدور حکم طلاق نفقه را پرداخت کرده است و مفهوم آن این است که امکان اجبار زوج به پرداخت نفقه وجود داشته و با پرداخت نفقه حق طلاق به زوجه تفویض و منتقل نشده و ادعای ساقط کردن حق ایجاد شده به نظر صحیح نمی باشد فلذا طی دادنامه شماره 1239 مورخ 1393/10/24 رأی تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است . این رأی در تاریخ 1393/10/30 به زوجه ابلاغ گردیده و نامبرده ظرف مهلت مقرر قانونی ، اعتراض و دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر تقدیم نموده که پس از ثبت و تبادل لوایح جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است . گزارش پرونده و لایحه فرجامی هنگام شور قرائت می شود.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای مسعود کریمپورنطنزی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین اتخاذ تصمیم می نماید:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

فرجام خواهی خانم س. خ.م. نسبت به دادنامه شماره 226مورخ 1393/3/5 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم که در مقام تأیید دادنامه شماره 137 مورخ 1393/2/2 شعبه نوزدهم دادگاه عمومی قم اصدار گردیده و متضمن حکم بر بی‌حقی زوجه به خواسته طلاق است ، وارد و موجه بنظر می‌رسد . زیرا زوجه در دادخواست تقدیمی و مراحلدادرسی و لوایحارائه شده با اشاره به سوءرفتارزوج و ایراد ضرب و جرح و تهدید با چاقو و فحاشی و وارد نمودن تهمت‌های ناروا و مصرف مشروبات الکلی و اعتیاد بموادمخدر و حبس نمودن زوجه در منزل و اینکه علیرغم محکومیت قطعی به پرداخت نفقه بیش از شش ماه و صدور اجرائیه و برگ جلب اقدامی در جهت تأدیه آن ننموده خواستار طلاق گردیده و شعبه 19 دادگاه عمومی قم با توجه به محتویات پرونده و اظهارات زوجه و اخذ نظریه داوران و عدم پرداخت نفقه تخفف زوج از بندهای1 و 2 شروط ضمن عقد را محرز دانسته و طی دادنامه شماره 2238 مورخ 1392/12/28 حکم طلاق با شرایط مندرج در رأی صادره و رأی صادره را غیابی توصیف نموده و در مرحله واخواهی با استناد به اینکه زوج کل نفقه معوقه زوجه را پرداخت نموده و حکمی در مورد سوءمعاشرت زوج صادر نشده تحقق بندهای 1 و 2 شروط ضمن عقد را محرز ندانسته و طی دادنامه شماره 137 مورخ 1393/2/2 ضمن نقض رأی واخواهی شده حکم بر بی‌حقی زوجه صادر و این رأی طی دادنامه شماره 226 مورخ 1392/3/5 مورد تأیید شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم قرار گرفته است . در حالیکه زوج مدعی است کل نفقه معوقه زوجه را پرداخت نموده در حالیکه زوج طی دادنامه شماره 384 مورخ1392/3/18 شعبه 21 دادگاه عمومی قم به پرداخت نفقه معوقه زوجه محکوم گردیده و پس از قطعیت دادنامه و صدور اجرائیه به شماره 700210 مورخ 1392/7/10 و برگ جلب مورخ 1392/12/8 هیچ اقدامی در جهت تأدیه آن ننموده و پس از تقدیم دادخواست طلاق از سوی زوجه و درست یک روز قبل از صدور رأی طلاق توسط دادگاه بدوی یعنی در تاریخ 1392/12/27 مبادرت به پرداخت نفقه نموده است که این پرداخت بعدی نفقه توسط زوج موجب ساقط شدن حق ایجاد شده برای زوجه جهت استفاده از وکالت تفویضی ناشی از تحقق شرط نخواهد گردید ضمن اینکه زوج به اتهام ترک انفاق تحت تعقیب قرار گرفته ولی طی دادنامه شماره 158 مورخ 1391/4/6 شعبه نهم دادیاری با توجه به رضایت زوجه قرار موقوفی تعقیب صادر شده و علاوه بر آن دعوی تمکین زوج طی دادنامه شماره 753 مورخ 1391/6/2 شعبه 15 دادگاه عمومی قم مواجه با صدور حکم رد دعوی زوج شده و نامه مورخ 1390/3/30 واحد ارشاد و معاضدت قضائی قم حکایت از حبس زوجه در منزل توسط زوج دارد . بنابراین با توجه به مجموع موارد و مراتب اشعاری تحقق شروط ضمن عقد قابل احراز بوده و رد دعوی زوجه با دلالت محتویات پرونده مغایرت دارد . از این رو دادنامه فرجام خواسته به لحاظ عدم مطابقت آن با دلالت محتویات پرونده و مغایرت آن با موازین قانونی مخدوش بوده و مستنداً به بند 2 ماده 371 قانون آئین دادرسی مدنی نقض می‌شود و رسیدگی مجدد به استناد بند ج ماده 401 همان قانون به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده رأی منقوض ارجاع می‌گردد.
شعبه 8 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و عضومعاون
حسن عباسیان - مسعود کریم پورنطنزی -عبدالعلی ناصح

رأی شعبه دیوان عالی کشور

رأی شعبه تصمیم شعبه هشتم دیوان عالی کشوردادنامه شماره 1239 مورخ 1393/10/24 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان قم کماکان مخدوش بوده و قابل پذیرش نیست . شعبه مرجوع الیه اخیر بر رأی صادره توسط شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم اصرار ورزیده در حالیکه تخلف زوج در پرداخت نفقه همسرش ثابت و تحقق بند یک شروط ضمن عقد مندرج در سند ازدواج که به امضاء ایشان رسیده محرز و مدلل است و پرداخت نفقه معوقه مورد حکم موضوع اجرائیه صادره از طرف فرجام خوانده بعد از تقدیم دادخواست طلاق از سوی زوجه و در جریان دادرسی طبق فیش بانکی پیوست پرونده آثار مترتب بر شرط تحقق یافته را که موجد حق اعمال وکالت حاصل از تحقق شرط برای زوجه جهت اجرای صیغه طلاق بوده زایل و منتفی نمی سازد و علیرغم پرداخت نفقه معوقه مورد حکم در جریان دادرسی ، زوجه فرجام خواه بلحاظ سبق تحقق شرط فوق الذکر حق دارد که با اعمال وکالت تفویضی در سند ازدواج نسبت به اجرای صیغه طلاق و مطلقه نمودن خود اقدام نماید . علیهذا نظر به مراتب یاد شده چون دادنامه فرجام خواسته بر خلاف ادله و مسلمات موجود در پرونده اصدار گردیده مورد را از مصادیق ماده 408 قانون آئین دادرسی مدنی تشخیص و مقرر می دارد پرونده برای طرح موضوع در هیأت محترم عمومی حقوقی اصراری به اداره محترم وحدت رویه دیوانعالی کشور ارسال گردد.
شعبه 8 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و عضومعاون
حسن عباسیان - مسعود کریم پورنطنزی - سیروس کیقبادی