رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست آقای ف. ن.ب. به طرفیت آقای م. ب. به خواسته مطالبه مبلغ 90 میلیون ریال با یک فقره چک به شماره 1827626-1387/11/15 بانک پ. با توجه به گواهی عدم پرداخت بانک محال‌علیه و وجود اصل چک در ید خواهان و با توجه به اقرار خوانده به امضاء در ذیل چک و نظر به اینکه خوانده ایراد موجهی که موجبات رد دعوی خواهان را فراهم کند به دادگاه ارایه نکرده و با توجه به دفاعیات غیر موجه خوانده که اظهار داشت چک را به آقای الف. ت. داده و در یدش به صورت امانی باقی مانده چون با توجه به اصل تجریدی بودن چک، ایرادات نسبت به چک در مورد دارنده با حسن نیت قابل استماع نبوده لذا دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص مستنداً به مواد 313-320 قانون تجارت و تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک و مواد 198-515-522 قانون آئین دادرسی مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ نود میلیون ریال بابت اصل خواسته و مبلغ یکصد و هشتاد و پنج هزار تومان بابت هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ صدور گواهینامه عدم پرداخت بانک محال‌علیه بر مبنای نرخ اعلام شاخص بانک مرکزی تا زمان اجرای حکم در حق خواهان محکوم می‌نماید. رأی دادگاه حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر است.
رئیس شعبه هشتم حقوقی اسلامشهر - سینکائی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ف. ن.ب. به طرفیت آقای م. ب. از دادنامه شماره 920143 مورخ 1392/7/25 صادره از شعبه هشتم دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر از حیث قید خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ صدور گواهی نامه عدم پرداخت بانک محال‌علیه بر مبنای نرخ اعلام شاخص بانک مرکزی تا زمان اجرای حکم که تجدیدنظرخواه تقاضای اصلاح دادنامه را به تاریخ صدور چک نموده است، نظر به این‌که به موجب تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک، تاریخ خسارت تأخیر تأدیه در چک از تاریخ صدور چک محاسبه می‌گردد فلذا به استناد ماده 351 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی تجدیدنظرخواهی را موجه تشخیص و با اصلاح تاریخ محاسبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ صدور گواهی نامه عدم پرداخت به تاریخ صدور چک دادنامه تجدیدنظرخواسته به نحو مذکور اصلاح می‌گردد. رأی صادره قطعی است.
مستشاران شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
سیدفرخ مرتضوی - مجتبی شفیعی