رأی خلاصه جریان پرونده

آقای م. ع. در دادخواستی به طرفیت خانم الف. ک. اعسار و تقسیط محکوم‌به موضوع اجرائیه ثبتی را خواستار شده است. شعبه 262 دادگاه خانواده تهران به موجب دادنامه شماره 201074 – ۱۳۹3/7/6 به سود خواهان رأی داده است. همان دادگاه در مرحله واخواهی طی دادنامه شماره 201689 – ۱۳۹3/10/28 به دلیل اینکه مرجع رسیدگی به دعاوی ناشی از دستور اجرای اسناد رسمی دادگاه محلی است که در حوزه آن دستور اجرا داده نشده است به صلاحیت دادگاه عمومی ش. در گیلان از خود نفی صلاحیت کرده است. شعبه اول دادگاه عمومی ش. نیز برابر قرار شماره 00157 – ۱۳۹4/3/16 و با توجه به دلایل مندرج در متن قرار صلاحیت را نپذیرفته پرونده را در اجرای تبصره ذیل ماده 37 قانون آیین دادرسی کیفری به دیوان عالی کشور فرستاده است. متن قرارهای طرفین اختلاف در هنگام شور قرائت می‌شود. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای محمدرضا خسروی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد :

رأی شعبه دیوان عالی کشور

در خصوص اختلاف در صلاحیت بین دادگاه‌های عمومی تهران و ش. به شرحی که در قرارهای صادر شده از مراجع قضائی مذکور بازتاب یافته است با عنایت به صائب بودن نظر دادگاه عمومی ش. گیلان مستنداً به ذیل ماده 20 قانون اعسار و تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی تهران حل اختلاف می‌شود.
رئیس و عضو معاون و عضو معاون شعبه 37 دیوان عالی کشور
سید عباس بلادی - محمدرضا خسروی - غلامحسین حیدری