رأی خلاصه جریان پرونده

به حکایت پروندة کلاسه 911183 شعبة چهارم دادگاه عمومی حقوی بابل آقای م.س. الف. فرزند س.ح. در تاریخ 1391/7/16 دادخواستی به طرفیت آقایان 1- س.ر. الف. 2- س.م. س. 3- س. الف. 4- ادارة اوقاف و امور خیریة ...، تحت عنوان دعوی تقابل در پروندة شماره 910710 شعبة فوق‌الذکر به خواستة «صدور حکم تولیت اشتراکی با خواندگان ردیف‌های 2 و 3 در وقفنامه های رمضان‌ المبارک 1287 ه.ق و جمادی الاول 1292 ه.ق در موقوفات مرحوم م. ت. و ردّ خواسته خواهان اصلی» تقدیم و خواستار رسیدگی قانونی است. دادگاه پس از رسیدگی‌های لازم به موجب رأی شماره 400651-1393/4/23 حکم به بطلان دعوی وی صادر و اعلام داشته است. سپس خواهان با وکالت آقای ع. پ. مبادرت به تجدیدنظرخواهی کرده و شعبة 26 دادگاه تجدیدنظر استان مازندران با صدور دادنامة قطعی شماره 501258-1393/12/10، تجدیدنظرخواهی به عمل آمده را مردود اعلام و رأی به تأیید و استواری دادنامة تجدیدنظرخواسته می‌دهد. رأی اخیرالصدور در تاریخ 1394/1/20 به وکیل تجدیدنظرخواه ابلاغ شده و مشارٌالیه در تاریخ 1394/2/13، تقدیم دادخواست فرجامی مستدعی رسیدگی و نقض رأی معترض عنه می‌باشد به همین لحاظ پرونده پس از اقدامات دفتری به دیوان عالی کشور ارسال و تحت کلاسة بالا در دستور کار این شعبه قرار گرفته است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

نظر به اینکه دادنامة قطعی شماره 501258-1393/12/10 شعبة 26 دادگاه تجدیدنظر استان مازندران در ارتباط با «تولیت»; بوده، از شمول مقررات ماده 368 قانون آئین دادرسی مدنی خارج می‌باشد و مقنن بر خلاف دستور شق 2 از بند «الف»; ماده 367 قانون مرقوم، آراء صادره از دادگاه‌های تجدیدنظر استان را درخصوص «تولیت»; قابل فرجام‌خواهی ندانسته است. بنا به مراتب این شعبه نسبت به موضوع مطروحه با تکلیفی مواجه نیست، مقرر می‌دارد دفتر پرونده را از موجودی کسر و به مرجع ذی‌ربط اعاده نماید.
شعبه 10 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار
محمدهادی عبداله‌‌‌ ‌پور - سیدحجت‌‌اله میرمجیدی