رأی خلاصه جریان پرونده

به موجب اعلام م.ج. به معاونت دادسرای ناحیه 19 تهران که به ضمیمه این اعلام، فرم گزارش بازرسی مورخ 29/4/91 از تعمیرگاه موتور آقای ب. به عمل آمده است، اظهار شده که نام برده از مقررات بهداشتی و حفاظتی تخلف نموده است. به استناد مواد 91، 93، 96، 98، و 105 قانون کار و درخصوص مکان مذکور، تقاضای رسیدگی نموده است. موضوع جهت رسیدگی به بازپرسی شعبه 2 دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 19 ارجاع گردیده است. آقای بازپرس درتاریخ 3/8/91 مبادرت به صدور قرار به این شرح نموده است که برابر گزارش م.، متهم فاقد کارگر بوده و به تنهایی درکارگاه مشغول به کار می باشد و با توجه به ماده 4 قانون کار، کارگاه هایی که توسط شخص صاحب کارگاه اداره می شود و فاقد کارگر می باشد، مشمول قانون کار نمی گردد. از طرفی تخلف صورت گرفته، موضوعاً مشمول مقررات ماده 17 و 68 قانون نظام صنفی می گردد و برابر ماده 22 قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان، رسیدگی به موضوع در صلاحیت سازمان تعزیرات حکومتی است. لذا بنابه مراتب، قرار عدم صلاحیت به اعتبار و صلاحیت سازمان تعزیرات حکومتی شهرستان تهران صادر و اعلام می گردد. سپس پرونده دراجرای ماده 28 قانون آیین دادرسی مدنی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

باعنایت به محتویات پرونده و بررسی گزارش بازدید ازکارگاه مورد اعلام م.ج.، قرار صادره از ناحیه دادسرای عمومی و انقلاب تهران (ناحیه 19) درخصوص موضوع صلاحیت صحیح بوده، ضمن تأیید قرار مذکور به صلاحیت اداره تعزیرات حکومتی شهرستان تهران اعلام نظر می گردد.
رئیس شعبه 20 دیوان عالی کشور ـ مستشار
ناصری ـ طباطبائی