رأی خلاصه جریان پرونده

به موجب دادنامه شماره 00554-21/4/91 صادره از دادگاه انقلاب اسلامی مستقر در دادگستری دماوند آقای الف.الف. فرزند الف. به اتهام قاچاق تجهیزات دریافت از ماهواره مشتمل بر 72 دستگاه انواع رسیور و 250 دستگاه ال ام بی و 175 دستگاه دیش، با احراز اتهام، مستنداً به مواد 2 و 4 از قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز، علاوه بر ضبط تجهیزات مکشوفه به پرداخت 810/316/627 ریال جزای نقدی در حق دولت محکوم گردیده است. این رأی مورد تجدیدنظرخواهی آقای الف.الف. قرار گرفته و شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، رسیدگی کرده و به موجب دادنامه شماره 1152-15/8/91 ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید نموده است. ملاحظه می شود آقای الف.الف. با تسلیم لایحه ای که به شماره 13279-11/10/91 ثبت دفتر دیوان عالی کشور گردیده، نسبت به دادنامه اصداری از شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر تقاضای پذیرش اعاده دادرسی نموده است که به هنگام شور لایحه مذکور قرائت خواهد شد. رسیدگی آن به این شعبه ارجاع و به کلاسه فوق ثبت و با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای راضی عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای جعفرزاده دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر «اتخاذ تصمیم شایسته دارم.»; مشاوره نموده، چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخصوص تقاضای آقای الف.الف. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 1152-15/8/91 صادره از شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، نظر به این که ماده 5 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب اصلاحی 1381، صلاحیت های دادگاه انقلاب اسلامی را احصاء نموده و رسیدگی به موضوع پرونده در صلاحیت دادگاه عمومی بوده و قانون ممنوعیت به کارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره مصوب 1373 به عنوان قانون خاص، نسبت به موضوع تعیین تکلیف نموده و استناد جستن به قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز مصوب 1374 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام، وجاهت قانونی نداشته و مجازات تعیین شده متناسب با مجازات مذکور در قانون موصوف نیست. لذا با انطباق موضوع با بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری و پذیرش اعاده دادرسی، رسیدگی مجدد را به دادگاه هم عرض صادرکننده حکم قطعی ارجاع می نماید.
رئیس شعبه 14 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
صابر ـ راضی