رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری
با ملاحظه اوراق پرونده، نظر به اینکه به موجب قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/1367 مجلس شورای اسلامی و بند «3»; تصویبنامه شماره 23347/ت/215-12/6/73 هیأت وزیران در خصوص جذب و نگهداری نیروی انسانی متخصص و مجرب شاغل در دهستانها و با عنایت به اطلاق قانون و تصویبنامه مذکور و آراء وحدت رویه شمارههای 83 لغایت 87 مورخه 25/2/84 و 940-6/9/86 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، به کلیه مستخدمان رسمی و ثابت با احراز اشتغال و خدمت در دهستانهای موضوع جدول پیوست مصوبه فوقالذکر، برابر یک ماه مجموع حقوق و فوقالعاده شغل به عنوان پاداش مناطق محروم قابل پرداخت خواهد بود، لذا شکایت شاکی نسبت به مدت سنوات اشتغال در دهستانهای محروم جدول پیوست مصوبه که مورد تأیید اداره طرف شکایت نیز قرار گرفته وارد تشخیص، حکم به ورود آن صادر میگردد. اما در خصوص خواسته دیگر شاکی دایر بر مطالبه یک ماه مرخصی، مازاد بر مرخصی استحقاقی موضوع ماده (2) قانون فوقالذکر با توجه به اینکه حسب مدارک و مستندات ارائه شده از سوی اداره طرف شکایت، وجوه مرخصی مزبور هر ساله در حق شاکی پرداخت شده است، در نتیجه این قسمت از شکایت نیز غیر موجه تشخیص، حکم به رد آن صادر میگردد. رأی صادره قطعی است.رئیس شعبه 27 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
ساریخانی ـ مرادی