رأی شعبه دیوان عدالت اداری

به موجب محتویات و مندرجات پرونده شاکیه در شکایت خود بر علیه ادارات مشتکی عنه [صندوق بازنشستگی کشوری و وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی] به عدم کسر کسورات بازنشستگی از فوق العاده شغل اعتراض نمود و الزام مشتکی عنهما را به کسر کسور مذکور و پذیرش آن به وسیله سازمان بازنشستگی می‌باشد. سازمان و وزارت بهداشت و درمان در مقام پاسخ شکایت مطروحه اعلام نموده که سازمان بازنشستگی از اجابت خواسته شاکیه و سایر افراد در وضع مشابه می‌باشد و کسر مذکور از حقوق کارمندان کسر شده و وزارتخانه مذکور مرتکب تخلفی نشده است و معتقد است که از فوق‌العاده جذب نیز کسور بازنشستگی کسر گردد و سازمان بازنشستگی کشوری نیز در مقام پاسخ به شکایت مطروحه اعلام نموده که برابر فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری راجع به حقوق و مزایای کارکنان دولت در مورخه 1/1/1388 توسط دستگاه‌های دولتی مشمول این قانون از جمله دانشگا‌ه‌ها و مراکز آموزش عالی پژوهش در مورد کارکنان غیر هیأت علمی اجرا گردیده و حقوق و مزایای کارکنان فقط در چارچوب قانون می‌باشد و در ماده 106 قانون مذکور نیز فوق‌العاده‌های مشمول کسور بازنشستگی صراحتاً احصا گردیده است. بنابراین پرداخت فوق‌العاده جذب به کارکنان غیر هیأت علمی بعد از اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده 106 قانون یاد شده مشمول کسور بازنشستگی نبوده و در نتیجه در حقوق بازنشستگی نیز قابل اعمال نمی‌باشد. حالیه با توجه به مراتب فوق و نظر به اینکه اقدامات هیأت امناء دانشگاه‌ها در برقراری و پرداخت فوق العاده جذب به کارکنان غیر هیأت علمی در سال 1390 و بر اساس اختیار حاصله از بند «ب»; ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه بوده که مؤخر بر اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری است و در نتیجه در خصوص مورد، مقررات قانونی مؤخر الصدور قابل اجرا خواهد بود. حالیه با توجه به مراتب فوق حکم به ورود شکایت شاکی و کسر کسور مربوط به حق جذب از حقوق شاکی و پذیرش آن به وسیله ادارات ذیربط من جمله سازمان بازنشستگی کشوری را صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره مطابق ماده هفت قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رئیس شعبه 9 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
مهری ـ پیرزاده