رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خانم م.ح. با وکالت آقای م.ب. به طرفیت آقای م.ج. به خواسته استرداد لاشه چهار فقره چک به شماره های 214043-30/8/90 عهده بانک ص. 825398-30/7/90 عهده بانک ت. 825397-30/6/90 عهده بانک ت. و 214044-15/5/90 عهده بانک ص. جمعاً به مبلغ یک صد و بیست میلیون ریال توجهاً به جمیع اوراق و محتویات پرونده اظهارات وکیل خواهان و خوانده در جلسه دادگاه و مستندات ابرازی از ناحیه ایشان و نظر به اینکه خواهان طبق دادنامه شماره 253-25/2/91 صادره از شعبه 1028 دادگاه عمومی جزایی تهران به پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال بابت چک های شماره مذکور و خسارت تأخیر تأدیه محکوم شده طرفین طبق صورت جلسه مورخه 29/9/92 در مورد پرداخت اصل وجه چک ها به توافق رسیده اند اما در مورد خسارت تأخیر تأدیه و نحوه پرداخت آن توافقی صورت نگرفته است که با این وصف و تا زمانی که خسارت تأخیر تأدیه مندرج در دادنامه شماره مذکور پرداخت نگردد استرداد چک ها وجاهت قانونی نخواهد داشت و خواهان نمی تواند استرداد لاشه چک ها را مطالبه نماید بنابراین دادگاه دعوی مطروحه را در وضعیت حاضر قابل استماع ندانسته به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم استماع دعوی صادر و اعلام می نماید رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 190 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ موسی وند

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی م.ح. با وکالت م.ب. نسبت به دادنامه شماره 86 مورخ 9/2/93 صادره از شعبه 190 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواه با خواسته استرداد لاشه چهار فقره چک به شماره های 214043- 30/8/90، 825398- 30/7/90، 825397- 30/6/90، 214044- 15/5/90 موردپذیرش واقع نشده و قرار عدم استماع دعوی صادر گردیده وارد و محمول بر صحت بوده و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال قانونی وارد است زیرا برابر صورت جلسه مورخ 29/8/92 طرفین توافق نموده اند بابت سه فقره چک موضوع دادنامه شماره 253- 25/2/91 صادره از شعبه 1028 دادگاه عمومی تهران، مبلغ پنج میلیون تومان نقداً و سه فقره چک به شماره های 360959- 26/2/93، 360960- 26/4/93، 360958- 26/12/92 جمعاً به میزان ده میلیون تومان به تجدیدنظر خوانده پرداخت شود که این امر موردتوافق طرفین قرارگرفته و تبدیل تعهد به اعتبار موضوع و متعهد علیه واقع شده است و ذمه متعهد نسبت به تعهد اصلی بری گردیده و موجبی برای بقاء لاشه چک های مذکور نزد متعهدله وجود ندارد، از طرفی توافق طرفین و تبدیل تعهد صورت گرفته راجع به سه فقره چک های فوق الذکر بوده و در مورد چک شماره 214042- 15/5/90 که مورد مطالبه خواهان در دادخواست اولیه بوده، توافقی به عمل نیامده است بنابراین دعوی به نحو صحیح و مطابق مقررات اقامه شده و دادگاه تکلیف دارد برابر مقررات ماده 3 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن ورود در ماهیت نفیاً یا اثباتاً رسیدگی یا فصل خصومت نماید لذا مستنداً به ماده 353 از قانون آیین دادرسی مدنی با پذیرش درخواست تجدیدنظرخواهی و نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته پرونده را جهت رسیدگی برابر مقررات به محکمه نخستین عودت می دهد. رأی صادره قطعی است.
رییس شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
امی ـ ترابی