رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست خواهان بنام ع.ع. با وکالت خانم ه.س. به طرفیت خواندگان بنام های ح.ج. و الف.گ. استان تهران به خواسته اعتراض ثالث اجرایی مبنی بر توقیف عملیات اجرایی موضوع پرونده کلاسه 91000632 مطروحه در این شعبه دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه مفاد دادخواست تقدیمی و مفاد و مندرجات بیع نامه به شماره 5334- 20/2/90 منضم پرونده و اظهارات و لوایح وکیل خواهان و خوانده ردیف دوم و پروانه بهره برداری کشتارگاه صنعتی طیور مورخه 1/12/90 و نظر به اینکه براساس اسناد مالکیت و پرونده و پروانه بهره برداری پلاک مزبور و کشتارگاه متعلق به خوانده به ح.ج. بوده و تاریخ پروانه کسب بهره برداری در تاریخ 1/12/90 و تاریخ بیع نامه 20/2/90 بوده و حاکی از عدم انتقال واقعی و قطعی پلاک بوده و اینکه بیع نامه عادی تاب و مقاومت در مقابل سند رسمی را ندارد و اینکه بیع نامه با توجه به دفاعیه وکیل اتحادیه دلالت بر اثبات مالکیت نداشته و اینکه ارکان و شرایط موضوع مواد 146 و 147 قانون اجرای احکام مدنی محقق نبوده فلذا دادگاه با توجه به احراز عدم مالکیت خواهان در پلاک موردادعا دعوی مطروحه را مقرون به صحت تشخیص نداده و مستنداً به مواد 1291و1321 و1324 قانون مدنی و مواد 146و147 قانون اجرای احکام مدنی و مواد 2و197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر ردّ دعوی خواهان را صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر درمحاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد
رئیس شعبه 5 دادگاه عمومی حقوقی شهرری ـ نوروزیان

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 9209970250500753 مورخ 23/9/1392 صادره از شعبه پنجم دادگاه عمومی حقوقی شهرری که به موجب آن حکم بر ردّ دعوی تجدیدنظرخواه ع.ع. با وکالت ه.س. به خواسته اعتراض ثالث نسبت به عملیات اجرایی در پرونده کلاسه 91000632 مبنی بر توقیف پلاک ثبتی 144 اصلی اصدار گردیده است مخالف قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد و مستوجب نقض آن می باشد زیرا که اولاً هرچند مراتب اشتغال ذمه ح.ج. در قبال الف. به دلالت رأی صادره از ناحیه هیئت داوران مرضی الطرفین محرز و مسلم گردیده و پلاک ثبتی مختلف فیه نیز در راستای وصول مطالبات و اجرای رأی داوری توقیف گردیده است لیکن قبل از اصدار رأی از ناحیه هیئت داوران در سال 1391 مالک قبلی زمین بنام ح.ج. به موجب مبایعه نامه عادی مورخ 20/2/1390 زمین مبحوث عنه را در قبال ثمن معین به تجدیدنظرخواه واگذار نموده است که این قرارداد به قوت خود باقی است و دلیلی بر فسخ یا اقاله و یا سلب اعتبار آن ارائه نشده است و عقودی که بر طبق قانون واقع شده اند بنا بر صراحت ماده 219 از قانون مدنی برای متعاملین آن متبع و لازم الرعایه می باشد ثانیاً به تصریح ماده 362 از قانون مرقوم به مجرد انعقاد عقد بیع فروشنده مالک ثمن و خریدار مالک مبیع می گردد و عقد بیع فروشنده را ملزم به تحویل مبیع می نماید فلذا با انعقاد عقد بیع از تاریخ 20/2/1390 مالکیت تجدیدنظرخواه بر زمین مورد تنازع استقرار داشته و توقیف آن از ناحیه الف. در راستای وصول مطالبات خود از مالک سابق در تعارض با حقوق مالکانه تجدیدنظرخواه می باشد ازاین رو دادگاه با قبول لایحه اعتراضیه و با استناد به قسمت اول از ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه معترضٌ عنه حکم بر رفع توقیف از زمین مبحوث عنه جزو پلاک ثبتی 144 اصلی به مساحت 4200 مترمربع صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است.
رئیس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
امانی شلمزاری ـ کریمی