رأی خلاصه جریان پرونده
آقای ه. ن. بموجب دادنامه شماره 1193-94/11/28 شعبه 114 دادگاه کیفری 2 قم به اتهام ممانعت از حق (جلوگیری از ورود مأمورین برای اجرای قرار تأمین دلیل) موضوع شکایت آقای م. ن. با استناد بماده 690 قانون تعزیرات به تحمل یک سال حبس تعزیری و اعاده بوضع سابق کارگاه تولیدی (فتح باب نسبت به کارخانه و درب سالن ها تولیدی و انبارها و ساختمان اداری) بطور غیابی محکوم شده است واخواهی وی نیز رد شده است تجدیدنظرخواهی وکیل محکوم علیه به جهت عدم درج میزان حق الوکاله در قرارداد وکالت غیرقابل طرح تشخیص و رد شده است. آقای س. ح. بوکالت از محکوم علیه با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر مصدق آراء صادره و برخی مستندات با ابراز مطالبی در خصوص ایراد به رد تجدیدنظرخواهی از طرف دادگاه تجدیدنظر (ایراد شکلی) و علاوه بر این مواردی در ماهیت قضیه مبنی بر اینکه شاکی بعنوان سهامدار مالک اموال شرکت و کارخانه متعلق به آن تلقی نمی گردد بلکه مالکیت محل متعلق به شخص حقوقی است از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضوممیز و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی میدهد .
رأی شعبه دیوان عالی کشور
درخواست اعاده دادرسی آقای ه. ن. با وکالت آقای س. ح. نسبت به دادنامه شماره 00191-95/03/04صادره از شعبه 114 دادگاه کیفری2 شهرستان قم با توجه به مفاد آراء صادره و لایحه تقدیمی وکیل متقاضی موجه است: زیرا قطع نظر از تعلق اموال شرکت به شخص حقوقی نه سهامداران، اصولاً ممانعت از انجام و اجرای قرار تأمین دلیل بوسیله طرف دعوی (ممانعت از اجرای حکم یا دستور قضایی) ماهیتاً با مفاد ماده 690 متفاوت و منصرف از آن است و تعیین مجازات بر اساس آن نامتناسب تلقی میشود لذا با استناد به بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری ضمن پذیرش درخواست مذکور رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض کیفری2 شهرستان قم (بلحاظ عدم رسیدگی ماهوی در دادگاه تجدیدنظر) محول میشود.ابراهیم بهنام اصل محمد سلیمانی فتوت نصیری سوادکوهی