رأی شعبه دیوان عدالت اداری

در خصوص دادخواست شاکیه به طرفیت خوانده مبنی بر صدور حکم بر الزام طرف شکایت به اعطای تسهیلات و مزایای انتقال از کلانشهر تهران به شهر ابهر؛ با این توضیح که با 15 سال تدریس در آموزش و پرورش منطقه 7 تهران به دنبال بیانات ریاست جمهوری در خصوص اعطای تسهیلات و امکانات و همچنین افزایش حقوق برای کارمندانی که از کلانشهر تهران به شهرهای کوچک منتقل می‌شوند، در بهار سال 1388 درخواست انتقال دایم از تهران را دادم، مورد موافقت قرار گرفت و از تاریخ 1/6/88 در آموزش و پرورش ابهر مشغول به خدمت شدم. نه تنها از تسهیلات و امکانات بهره‌مند نشدم، بلکه در سازماندهی دبیران قرار نگرفتم و جهت تدریس به روستاهای شهرستان ابهر اعزام شدم و تقاضای رسیدگی دارم. طرف شکایت در لایحه دفاعیه به شماره فوق الذکر مرقوم داشته: بر اساس آیین نامه ایجاد تسهیلات جهت شاغلین دولتی متقاضی انتقال از تهران و کلانشهرها به سایر شهرهای کشور، مصوبه شماره 93138/ت/37909ـ 12/6/86 هیأت وزیران، متقاضیان انتقال از کلانشهر باید درخواست انتقال خود را تحت عنوان انتقال از کلانشهر به محل اشتغال خود ارائه تا بر اساس آیین نامه مذکور و در صورت واجد شرایط بودن مقدمات انتقال آنان صورت پذیرد، لکن نامبرده به صورت عادی درخواست انتقال نموده و هدف ایشان انتقال از کلانشهر نبوده است. بنابراین نامبرده مشمول مصوبه هیأت وزیران نبوده و مزایای مربوطه به وی تعلق نگرفته است. با توجه به مراتب مذکور و ملاحظه تصویر احکام کارگزینی انتقال از تهران (خروجی) و انتقال به ابهر (ورودی) که در آنها به شیوه‌نامه داخلی سازمان آموزش و پرورش شهر تهران به شماره ... و دستورالعمل شماره ... وزارت آموزش و پرورش استناد شده و نشانگر آن است که انتقال شاکیه در اجرای مصوبه هیأت وزیران در خصوص انتقال از کلانشهر تهران نبوده است، الزام قانونی بر اجابت خواسته وجود ندارد. علیهذا شکایت غیر وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 حکم به رد شکایت صادر و اعلام می شود. رأی صادره قطعی است.
مستشاران شعبه 4 دیوان عدالت اداری
مرادی ـ کریمی