رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری

[ در خصوص شکایت شاکیع علیه سازما ن تامین اجتماعی خراسان دایر بر احتساب سابقه کاری و پرداخت حق یمه سازمان در حق وی ]با عنایت به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و توجهاً به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و3 قانون مذکور و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون در صلاحیت مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما قرار دارد و آراء مزبور نیز به موجب مفاد دادنامه شماره 30-29 ـ 1386/01/26 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری برای سازمان تأمین اجتماعی معتبر و لازم الاجرا می باشد و با عنایت به وظایف و مسئولیتهای اصولی سازمان تامین اجتماعی در باب تعمیم و گسترش انواع بیمه های اجتماعی و استقرار نظام هماهنگ و تناسب با برنامه های تأمین اجتماعی و شمول قانون تأمین اجتماعی به افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار می کنند و توجهاً به اینکه شمول مقررات قانون تأمین اجتماعی در باب کارکنان مشمول از بدو ورود به خدمت است و با التفات به اینکه به موجب رأی مورخ ... اداره کل کار و امور اجتماعی خراسان رضوی اشتغال شاکی در کارگاه مقوای صاف از سال 1363 لغایت 1370 و عدم پرداخت حق بیمه این مدت به سازمان تأمین اجتماعی محرز می باشد و با توجه به اینکه با وصف اشتغال شاکی طی این مدت عدم پرداخت حق بیمه وی به سازمان تأمین اجتماعی و عدم احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه وی خلاف مقررات آمره تامین اجتماعی و موجب تضییع حق مشارالیه است. لذا با پذیرش خواسته شاکی به استناد بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی و آراء 518 ـ 517 ـ 1386/07/15 و 678 ـ 1386.08/08 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری حکم به الزام اداره کل تأمین اجتماعی استان خراسان رضوی نسبت به دریافت حق بیمه شاکی برخی ایام و احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه وی صادر و اعلام می نماید. رأی صادر شده ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری است.
دادرس شعبه 25 دیوان عدالت اداری - خضرائی

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

با بررسی اوراق و محتویات پرونده و نظر به اینکه به موجب رأی وحدت رویه شماره 400 مورخه 1393/04/02 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری اقرار کارفرما به تنهایی موجب تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی نیست و سایر دلایل نیز برای رسیدگی و احراز واقعیت لازم است و طبق اعلام تأمین اجتماعی نام شاکیه در سالهای مورد شکایت جزء کارگران کارفرما درج شده است و کارکرد وی برای کارفرما غیر واقعی است و نظر به اینکه به موجب رأی وحدت رویه شماره 720 مورخه 1391/03/03 هیأت عمومی دیوان عالی کشور نیز توافق دو نفر برای اشخاص دیگر قابل تسری نمی باشد. علی هذا باپذیرش اعمال ماده 79 قانون تشکلات و آئین دادسی دیوان عدالت اداری و نقض دادنامه شماره 918 مورخه 1394/05/10 صادره از شعبه چهار تجدیدنظر دیوان عدالت اداری که در تأیید دادنامه شماره 74 مورخه 1393/01/31 صادره از شعبه 25 دیوان عدالت اداری صادر گردیده، در وضع موجود و به قرار رد شکایت اولیه شاکیه بر علیه سازمان تأمین اجتماعی استان خراسان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره قطعی است.
رئیس شعبه سوم تجدید نظر ـ مستشار شعبه
مهری ـ پیرزاده

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

ایراد و اعتراض موثری که موجب نقض رأی شعبه بدوی باشد از ناحیه تجدید نظرخواه ابراز نشده و چون رأی معترض عنه منطبق با مقررات و رعایت آئین دادرسی صادر شده است لذا مستنداً به ماده 72 قانون تشکیلات، رأی معترض عنه عیناً تایید می گردد. رای قطعی است.
رئیس شعبه چهارم تجدید نظر دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
جعفری ورامینی ـ اسکندری