رأی دادگاه بدوی

دعوی آقای الف.الف. ح.ن.الف. بطرفیت خانم س. ب. با وکالت آقای ف. خ.ک. بخواسته مطالبه خسارت برابر با نظریه کارشناس به مبلغ 135000000 ریال بابت جلوگیری از خارج نمودن ابزار آلات کار وتوقیف آن ابزار در منزل خوانده ومطالبه تأخیر تأدیه وهزینه دادرسی می باشددادگاه از توجه به کلیه مندرجات پرونده ملاحظه می نماید خواهان پرونده پس از ساخت یکدستگاه کابینت آشپزخانه به منظور نصب آن در منزل خوانده دعوی به عنوان طرف قرار داد مبادرت به انجام تعهدات خود ودرراستای انجام نصب کابینت حاضر می شود که نهایتاً به جهاتی فیمابین آنان مستأجربه وقوع پیوسته وحسب ادعای خواهان از خروج لوازم نصب کابینت ولوازم کار وی توسط خوانده ممانعت بعمل می آید وحسب اعلام وکیل خوانده وسایل به میل خود توسط خواهان رها شده است وهدف خواهان را در تنگنا قرار دادی موکلش اعلام داشته است نهایتاً دادگاه ترک محل توسط نصاب وکابینت ساز درمورخ 25 / 2 / 1393 بدون لوازم معین ومشخص است از طرفی امتناع خوانده دعوی در اجرای قرار تأمین خواسته جهت تأمین مسجل بوده وبا وصف اینکه دفاعیات وکیل محترم خوانده مبنی بر اینکه خواهان دارای پروانه کسب ومجوز نصب از اتحادیه درودگران ومبلسازان نمی باشد چراکه به هر حال توافق بین آنان درساخت ونصب مسجل است وبا تعیین محل کسب وکار خواهان تخلف صنفی منصرف از خواسته خواهان بوده وفعالیت وی بدون پروانه یک تخلف صنفی به فرض اثبات تلقی می شود دادگاه ازآنجا که خوانده دعوی برابر با تأمین دلیل در پرونده کلاسه 93 / 2617 / 125 لوازم نصب کابینت واقع در منزل خود را تأمین نموده است این تأمین به منزله اعلام آمادگی جهت تسلیم می باشد ومندرجات سند رسمی 6007 مورخ 4 / 4 / 1393 فی مابین خواهان ومالک پلاک راجع به تحویل تسلیم محل کسب به مالک درمورخ 15 / 4 / 1393 مسجل است فلذا دعوی خواهان را از تاریخ 15 / 4 / 1393 به بعد با وصف مطالبه 70 روز کاری غیر ثابت وحکم به رد این قسمت از دعوی صادر ودر خصوص مطالبه خسارت از 27 / 2 / 1393 الی تاریخ تنظیم تأمین ابزار آلات به خواهان درمورخ 5 / 3 / 93 ونهایتاً تا 15 / 4 / 1393 روز تخلیه مغازه دعوی خواهان را ثابت دانسته لاکن نظریه کارشناس را به مبنای آن روزانه برای دو نفر کارگر 5 متر کابینت به ازاء هر متر مربع 2500000 ریال تعین نموده است نیز مطالبه عدم النفع دانسته آنچه که قابل مطالبه می باشد بنظر دادگاه مطالبه خسارات ممکن الحصول آنهم از کارکردبا لوازم بوده که با وصف اینکه خواهان کاسب وکسوب می باشد بااحراز استحقاق در مطالبه خسارت برای 58 روز وآنهم تنها منحصر به یک کاسب با استحقاق دریافت نصف هر متر مربع یعنی روزانه 5 / 2 متر کابینت واینکه لااقل رد طول 58 روز تعیین شده تنها روزکاری بوده که عرفاً استحقاق مطالبه 3 / 1 از این مدت اختصاص به نصب کابینت دارد فلذا با استحقاق مطالبه روزانه 1250000 ریال ودریافت اجرت با این لوازم در 19 روز نهایتاً برابر با مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی حکم به محکومیت خوانده به تأدیه مبلغ 23750000 ریال بابت اصل خواسته وتأدیه 7300000 ریال هزینه دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید رأی صادره ظرف مدت بیست روز قابل تجدیدنظر خواهی با رد مازاد بر این مبلغ به جهت عدم استحقاق ، نهایتاً رد دادگاههای تجدیدنظر استان تهران ( قابل تجدیدنظر خواهی ظرف مدت بیست روز ) می باشد.
رئیس شعبه 121 دادگاه عمومی حقوقی تهران-علی افخمی عقدا

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای الف.الف. ح.ن.الف. و خانم س. ب. با وکالت ف. خ.ک و ک. ط.ق.ش. از دادنامه شماره 1227-94 مورخ 94/8/19 صادره از شعبه121 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بموجب آن خانم س. ب. به پرداخت مبلغ 23/750/000 ریال بابت اصل خواسته و تادیه 7/300/000 ریال هزینه دادرسی درحق آقای الف.الف. ح.ن.الف. محکوم شده و نسبت به مازاد خواسته خواهان بدوی بخواسته مطالبه خسارت جلوگیری از خارج نمودن ابزارآ لات کار و توقیف آن ابزار و خسارت تاخیرتادیه حکم به رد صادرشده به گونه ای نیست که موجب فسخ و بی اعتباری دادنامه مذکورگردد زیرا با توجه به محتویات پرونده و مستدات ابرازی رای صادره صحیح و فاقد ایراد قانونی است و در این مرحله از دادرسی دلیل خاصی که موجب نقض دادنامه مذکورگردد از سوی طرفین پرونده به دادگاه ارائه نشده بنابراین درمجموع اعتراض آنان را بلاوجه و بلادلیل تلقی ضمن رد آن مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تایید و اعلام می دارد این رای قطعی است
شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار
​سیدمحمد فاضل حسینی - داودصادقی