رأی خلاصه جریان پرونده

شماره پرونده : 9309984442401014 شماره دادنامه : 9409970925204918 تاریخ : 1394/11/04
خلاصه جریان پرونده
آقای ح. د. دادخواستی بطرفیت خانم ص. م. بخواسته صدور حکم به تمکین عام و خاص را به دادگاههای عمومی شهرستان میاندوآب تقدیم داشته است که پرونده به شعبه چهارم دادگاه عمومی حقوقی آن شهرستان ارجاع شده است و این شعبه نیز پس از رسیدگی بموجب قرار شماره 1179 - 1393/12/24 با این استدلال که آدرس خوانده در برگ دادخواست شهرستان مراغه تعیین گردیده است از خود نفی صلاحیت نموده و بشایستگی دادگاه عمومی مراغه قرار عدم صلاحیت صادر کرده است (صفحه 15 ) پرونده به دادگاه عمومی مراغه ارسال شده و در شعبه اول دادگاه عمومی مراغه مورد رسیدگی قرار گرفته و این شعبه نیز بموجب رأی مورخ 1394/9/7 با استناد به ماده 1005 قانون مدنی در مورد اقامتگاه زوجه که تابع اقامتگاه زوج می باشد با نفی صلاحیت خویش قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه عمومی شهرستان میاندوآب صادر نموده و سپس در اجرای ماده 27 قانون آئین دادرسی مدنی پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته که رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است . هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای سید عباس بلادی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص حل اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رأی میدهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

در خصوص پیدایش اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای عمومی حقوقی شهرستانهای مراغه و میاندوآب نظر به اینکه ماده 1005 قانون مدنی ناظر بمواردی است که زوجین در وضعیت سازش و طبیعی بزندگی خود ادامه می دهند و بنا بصراحت مطالب مندرج در متن دادخواست خواهان ، خوانده منزل زوج را ترک نموده و از وی تمکین نمی نماید و به عبارت دیگر بین طرفین اختلاف وجود دارد لذا با عنایت به اصل صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده مستنداً بمواد 27 و 10 قانون آئین دادرسی مدنی با تأیید نظر دادگاه عمومی حقوقی شهرستان مراغه بصلاحیت رسیدگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان میاندوآب حل اختلاف در صلاحیت بعمل می آید.
شعبه 37 دیوان عالی کشور- رئیس و عضو معاون و عضو معاون
سید عباس بلادی - محمدرضا خسروی - غلامحسین حیدری