رأی خلاصه جریان پرونده

شعبه محترم دوم دادگاه کیفری یک بجنورد قرار وثیقه پانصد میلیون ریالی در مورد آقای الف. م. متهم به لواط و ایراد ضرب و جرح به آقای ح. ر. صادر کرده و با استناد به ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری دوبار آن را ابقاء کرده بود لکن بنا بر نامه ارسالی ریاست زندان ب. (ص11) متهم نسبت به ابقاء قرار اعتراض نموده و به دستور ریاست دادگاه پرونده به محاکم تجدید نظر استان جهت رسیدگی به اعتراض ارسال شده است(ص11) شعبه محترم چهارم دادگاه تجدید نظر استان خراسان شمالی (حسب الارجاع) پس از ملاحظه محتویات پرونده و با استناد به ماده 302 قانون آئین دادرسی کیفری خود را صالح به رسیدگی ندیده و با استناد به موادی از قانون مذکور و برخی مواد از قانون آئین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خود به اعتبار و شایستگی دیوان عالی کشور را صادر و پرونده را ارسال نموده و به این شعبه ارجاع شده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای رحمت اله عروجی عضو ممیز وملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ناصر دقیقی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر صلاحیت دادگاه تجدید نظر با لحاظ تبصره یک ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری با تنقیح مناط از ذیل ماده 246 قانون مذکور در خصوص قرار وثیقه تجدید نظر خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد :

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با توجه به محتویات پرونده ولحاظ معاذیر مذکور در مورد ابقاء قرار وثیقه صادره از شعبه دوم دادگاه کیفری یک ب. اعتراض آقای الف. م. وارد نیست لذا با استناد به بند الف ماده 469 قانون آئین دادرسی کیفری قرار تجدید نظر خواسته ابرام می گردد.
شعبه 6 دیوان عالی کشور - ریس و مستشار
رحمت اله عروجی - محمد حسین احمدی