رأی خلاصه جریان پرونده
ماحصل جریان پرونده به نحوی است که در دادنامۀ شمارۀ 271-93-1393/11/13 صادر شده از این مرجع (شعبه چهارم دیوان عالی کشور) آورده شده و ملخص آن در تقریر مربوط به آن منعکس گردیده و اجمالاً اشعار بر این دارد که آقای م. م. به موجب دادنامۀ شماره 25-93 مورخه 1393/2/9 شعبه 75 دادگاه کیفری استان از حیث ارتکاب بزه زنای ساده (زنای غیرعنفی و فاقد شرایط احصان) موضوع شکایت اوّلیه خانم م. ع. به استناد مواد 211 و 230 قانون مجازات اسلامی به تحمل یکصد ضربه شلاق حدّی و نیز اقامت اجباری به مدت دو سال در شهرستان ایرانشهر از توابع استان سیستان و بلوچستان محکوم که این حکم نیز پس از تجدیدنظرخواهی برابر دادنامۀ صدرالاشعار مورد تأیید این شعبه قرار گرفته است. سپس و در شرایطی که پرونده امر در دایره اجراء احکام کیفری دادسرای ناحیه ... تهران در دست اقدام قانونی قرار داشته و قسمتی از حکم صادره نیز به موقع اجراء گذاشته شده است (لازم به ذکر است که کیفر شلاق حدّی به شرح صورتجلسۀ مورخۀ ۱۳۹۴/4/23 در مورد محکومعلیه اجراء گردیده است. ص 138- عضو ممیز پناو) و به دنبال اقدامات فوق و پس از قطعیت و انصراف شاکیه از شکایت خود، محکومعلیه یاد شده با وکالت آقای م.ک.ب. با استناد به رضایت نامه محضری شمارۀ ... دفتر اسناد رسمی ... تهران ص 146 و طی مشروحۀ مورخۀ ۱۳۹۴/6/14 و با استناد به مادۀ 483 قانون آئین دادرسی کیفری درخواست کرده تا در میزان مجازات موکل وی تجدیدنظر شود. در همین راستا پرونده محاکماتی به دستور دادیار شعبه دوم اجرای احکام آن دادسرا به دیوان عالی کشور ارسال که با توجه به سبق ارجاع رسیدگی به مورد به این شعبه محول گردیده است. مشروح لایحه یک صفحهای تنظیم شده توسط وکیل محترم متقاضی در هنگام شور قرائت خواهد شد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای قاسم پناو عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دادسرای دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رد درخواست متقاضی، در خصوص دادنامه شماره 25-93-1393/2/9 فرجامخواسته مشاوره نموده چنین رأی میدهد:رأی شعبه دیوان عالی کشور
دربارۀ درخواست آقای م.ک.ب. به وکالت از آقای م. م. دائر به اعمال مقررات مربوط به تخفیف مجازات موضوع مادۀ 483 قانون آئین دادرسی کیفری، توجهاً به اوراق پرونده و گزارش عضو ممیز شعبه نظر به اینکه اعمال مقررات مربوط به مادۀ اشعاری، منحصراً به محکومیتهای تعزیری اختصاص داشته و محکومیتهای در ارتکاب جرائم مستوجب مجازات حدّی از کلیت ماده یاد شده خارج است لذا و با وصف مذکور درخواست تقدیمی از مقبولیت قانونی برخوردار نبوده و مردود اعلام میگردد. این رأی که نوعاً قرار تلقی می شود قطعی است.رئیس و مستشار شعبه 4 دیوان عالی کشور
قاسم پناو - حیدری قاسمی