رأی خلاصه جریان پرونده

خانم ت. د. دادخواستی به طرفیت آقای م. الف. بخواسته تجویز طلاق تقدیم شعبه 12 دادگاه عمومی حقوقی مشهد ( مقدس) نموده ، و دادگاه در دادنامه شماره 2005 – 1393/9/28 ص 47 با عنایت به تخلف زوج از بند 12 – یعنی اقدام زوج به ازدواج مجدد بدون اذن زوجه و شهود خواهان این موضوع را تأیید نموده اند و از طرفی مساعی دادگاه و تلاش داوران در ایجاد صلح و سازش مؤثر واقع نشده ، خواسته خواهان برای دادگاه ثابت تشخیص داده شده و مستنداً به مواد قانونی به زوجه اجازه داده تا با حضور در یکی از دفاتر رسمی خود را مطلقه کند و مهریه به ذمه زوج است و جهیزیه مسترد گردیده ، و رأی صادره مورد اعتراض زوج واقع و پرونده در شعبه 29 تجدیدنظر استان خراسان رضوی مطرح و دادگاه در دادنامه ش 00053 – 1393/1/22 ص 65 با انکار شدید زوج و عدم دلیل رسمی بر این امر (ازدواج مجدد وعدم کفایت دلیل ) دعوای خواهان را مردود دانسته و حکم معترض عنه را نقض نموده و این رأی هم مورد اعتراض زوجه و وکیل وی واقع و درخواست فرجام‌خواهی نموده است و افرادی را بعنوان شاهد موضوع ص 75 معرفی نموده و پرونده به این شعبه از دیوانعالی کشور ارسال شده است.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل پس از قرائت گزارش آقای مرتضی فاضل مشاوره نموده چنین رأی میدهند:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با توجه به اینکه دادگاه بدوی با ملاحظه ادله ابرازی زوجه (خواهان) خواسته وی را موجه دانسته و رأی به نفع وی صادر کرده است ولی دادگاه تجدیدنظر بدون تشکیل جلسه رسیدگی و مطالبه دلیل تکمیلی اقدام به نقض رأی بدوی نموده است و از آنجائیکه خواهان بدوی با تلقی کفایت دلیل خود را فارغ از ارائه دلیل تکمیلی می دانست و همچنان مشمول قاعده البینه علی المدعی می باشد لذا رسیدگی دادگاه تجدیدنظر ناقص بوده دادنامه فرجامخواسته شماره 00053 – 1393/1/22 صادره از شعبه 29 دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی مستنداً به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی نقض رسیدگی مجدد به همان دادگاه ارجاع می گردد.
شعبه 27 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار
مرتضی فاضل - عزیزالله رزاقی