رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

در خصوص شکایت آقای (ع. ن.) به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی به خواسته پرداخت حق اشعه موضوع بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه از تاریخ استخدام به بعد با توجه به پاسخ مشتکی عنه مبنی بر اینکه در صورتی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند، پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه [به میزان] 30% تا 50% حقوق و مزایا تجویز گردیده، لکن پرداخت آن می‌بایست با رعایت تصویب نامه هیأت مدیره به لحاظ داشتن مقررات خاص و همچنین لحاظ آئین نامه قانون مذکور باشد. شعبه با عنایت به مفاد آرای هیأت عمومی به شماره‌های 1466 و 1467 و 1468 مورخ 12/12/86 که اشعار می‌دارد محدود نمودن حقوق و مزایا به حقوق و فوق‌العاده شغل صحیح نبوده و به هر چیزی که در عرف اداری حقوق و مزایا اطلاق می‌شود مزایای مزبور تعلق می‌گیرد و همچنین با توجه به ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری که اثر رأی هیأت عمومی نسبت به آینده است و به ما قبل تسری ندارد، ادعای شاکی را مطابق رأی هیأت عمومی صدر الذکر از تاریخ... به بعد وارد تشخیص و حکم به پرداخت ما به التفاوت مزایای فوق‌العاده کار با اشعه در صورت احراز استمرار اشتغال به کار با اشعه وفق بند 4 ماده 20 و با رعایت آئین نامه مربوط (حسب مورد در گروه‌های الف و ب اشتغال داشته) صادر و اعلام می‌گردد و در خصوص ما بقی خواسته‌های شاکی از تاریخ استخدام و پرداخت حق الوکاله وکیل و سایر خسارات به لحاظ اینکه خواسته دیگر شاکی فاقد مبنای قانونی است، حکم به رد شکایت تقدیمی صادر و اعلام می‌گردد. رأی صـــادره وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
عرفان ـ برومند ـ فرزد