رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
حسب محتویات پرونده، شاکی جانباز هفتاد درصد و کارمند سابق اداره کل بیمه خدمات درمانی استان آذربایجان شرقی (شهرستان میانه) بوده است که به موجب حکم کارگزینی شماره ...، مطابق تبصره 6 ماده یک آئین نامه اجرایی قانون اصلاح قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران موضوع تصویب نامه شماره 22686/ت 33750هـ مورخه 6/3/1385 [10/2/85]، با 9 سال و 9 ماه ارفاق سنوات خدمت از تاریخ 5/2/1390 بازنشسته گردیده است و متعاقباً به موجب حکم کارگزینی ...، حکم کارگزینی فوقالذکر لغو و تاریخ بازنشستگی شاکی فوقالذکر به 17/12/1389 عطف گردیده است. از آنجایی که اداره کل بیمه خدمات درمانی جهت اقدام اخیر هیچ موجب قانونی موجهی ارائه ننموده است و تعیین تاریخ بازنشستگی شاکی از سوی شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی نیز خارج از حدود اختیارات آن مرجع بوده و با وجود اشتغال شاکی تا مورخه 4/2/1390 عطف به ماسبق نمودن تاریخ بازنشستگی از 5/2/1390 به 17/12/1389 فاقد مبنای قانونی تشخیص میگردد و به موجب تبصره 7 آئین نامه اجرایی ماده 102 قانون استخدام کشوری و به استناد مادتین 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ضمن صدور حکم به ورود شکایت، حکم کارگزینی شماره ... را ابطال و حکم کارگزینی شماره ... را ابقا و واجد اثر اعلام مینماید. این رأی وفق ماده 7 قانون اخیر الذکر قطعی بوده و به موجب ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم الاجرا خواهد بود.رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
عرفان ـ برومند ـ فرزد
