رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدید‌نظر‌خواهی آقای م.س. به‌ طرفیت آقای م.ر. نسبت به دادنامه شماره 313 مورخ 1392/8/9 شعبه پنجم دادگاه حقوقی تهران که متضمن محکومیت تجدید‌نظر‌خواه به پرداخت مبلغ یکصد میلیون ریال بابت 5 فقره سفته به‌شرح مندرج در دادنامه ابتدایی به علاوه هزینه دادرسی و خسارت تأخیر از زمان تقدیم دادخواست به اعتبار مبلغ رسمی سفته‌ها می‌باشد؛ دادگاه با عنایت به اینکه سفته‌های مورد مطالبه صرفاً مورد امضاء واقع گردیده و مندرجات سفته‌های مذکور‌ تکمیل نگردیده و مورد واخواست واقع نگردیده و از این حیث امکان ورود در ماهیت اسناد مذکور به ‌لحاظ اینکه واجد امتیازات خاص اسناد تجاری نبوده، ممکن نمی‌باشد؛ و نظر به اینکه دفاعیات تجدید‌نظر‌خواه مراجعت به این امر دارد که وصول وجه مورد مطالبه از باب انجام اقدامات غیر‌قانونی و تحصیل معافیت نظام وظیفه بوده و از این حیث دفاع موجهی از طرف خواهان با عنایت به مستندات تقدیمی خوانده ارائه نگردیده، فلذا روابط حقوقی طرفین فاقد مشروعیت لازم قانونی به‌ شرح بند 4 ماده 190 قانون مدنی احراز و از این حیث نمی‌تواند موجد اثر قانونی باشد. بنابراین با وارد تشخیص دادن تجدیدنظر‌خواهی مستند به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نقض دادنامه معترضٌ‌عنه، حکم به بطلان دعوای تقدیمی صادر و اعلام می‌شود. رأی دادگاه قطعی است.
رئیس و مستشار شعبه 37 دادگاه تجدید‌نظر‌ استان تهران
جمشیدی - حمیدی